பழைய வாராவதி

கலைமாமணி, கவிஞர் நா.இராசசெல்வம்,

ஆசிரியர் (ஓய்வு), புதுச்சேரி.

        புதுச்சேரி சங்க காலத்தில் ஒரு புகழ்பெற்ற துறைமுகப்பட்டினமாக இருந்தது. அது வீராம்பட்டினத்திற்கு மேற்கே செஞ்சியாற்றின் கிளைநதியாகிய அரியாங்குப்பத்தாற்றின் தென்கரையில் காக்கையந்தோப்புப் பகுதியில் இருந்தது. அதற்கான தொல்பொருட் சான்றுகள் நமக்குப் பலவாகக் கிடைத்துள்ளன. அவ்விடம் தற்பொழுது அரிக்கன்மேடு என்று குறிக்கப்பட்டாலும், 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், அது பொதுக்கெ என அழைக்கப்பட்டதாக ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். அத்துறைமுகப்பட்டினம் பிற்காலச்சோழர் காலம் வரை புழக்கத்தில் இருந்துள்ளது. அதற்கான அடையாளங்களாகப் பிற்காலச்சோழர் நாணயங்கள் அவ்வரிக்கன்மேட்டில் நிறைய கிடைத்துள்ளன. கடந்த சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், செஞ்சியாற்றில் ஏற்பட்ட வெள்ளப் பெருக்கினால் அத்துறைமுகநகரம் புதையுண்டு போனதாகத் தெரிகிறது. அவ்வெள்ளப் பெருக்கினால் ஆற்றின் போக்கு மாறியது. அதன் ஆழம் குறைந்தது. அத்துறைமுகத்தின் பயன்பாடும் அற்றுப் போனது.

அதன்பின்னர் அரிக்கன்மேட்டிற்கு வடக்கே, இன்றைய புதுச்சேரி கடற்கரைப்பகுதியில் 16-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் போர்த்துக்கீசியர்கள், டச்சுக்காரர்கள், டேனிஷ்காரர்கள், பிரஞ்சுக்காரர்கள் எனப் பல ஐரோப்பியர்கள் வந்திறங்கி வியாபாரம் செய்ய முன்றார்கள். அவர்களுள் பிரஞ்சுக்காரர்கள் மட்டும் இங்கு நிலையாகத் தங்கி, சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆட்சியும் செய்தனர். அவ்வாறு ஆட்சி செய்தபொழுது, ஆட்சியில் இருந்தவர்களும், அதிகாரத்தில் இருந்தவர்களும் தங்களது பணியின் ஊடே வாணிகமும் செய்து வந்தனர். அவ்வணிகத்திற்காக வெளிநாடுகளிலிருந்து பொருள்களைக் கொண்டு வரவும், இங்கிருந்து பொருள்களை ஏற்றுமதி செய்யவும் வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அதற்கான துறைமுக வாய்ப்புகள் இங்கு இல்லை. தொடக்க காலத்தில் சென்னைத் துறைமுகத்தைப் பயன்படுத்தி வந்த பிரஞ்சியர்கள், நாளடைவில் தங்களுக்கென ஒரு தனி துறைமுகத்தை ஏற்படுத்த வேண்டுமென்று எண்ணினர். அதற்கான முயற்சியில் ஒரு துறைமுகம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. அது முழுமையான துறைமுகமாக அமையாவிட்டாலும் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி செய்வதற்கான ஒரு பாலமாகக் கட்டப்பட்டது. அது பொதுமக்களால் வாராவதி என்றழைக்கப்பட்டது. புதுச்சேரி இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்ட பிறகு, புதிய துறைமுகம் கட்டப்பட்ட பொழுது, அது பழைய வாராவதி என்றழைக்கப்பட்டது. அப்பழைய வாராவதி கட்டுவதற்கான முயற்சி எப்பொழுது தொடங்கியது? அது யாரால் நிறைவேற்றப்பட்டது? போன்ற பழைய வாராவதியின் வரலாற்றை இனிச் சுருக்கமாகக் காண்போம்.

புதுச்சேரியில் துறைமுகம் இருந்ததா?

16-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பல நாட்டவரும் புதுச்சேரி கடற்கரையில் இறங்கி வியாபாரம் செய்தார்களானால், இப்புதுச்சேரிப் பகுதியில் ஒரு படகுத்துறையாவது இருந்திருக்க வேண்டும். 1691-இல் இவ்வழியாகப் பயணித்த இராபர்ட் சால்ஸ் (ROBERT CHALLES) என்ற பயணி, புதுச்சேரியில் ஒரு படகுத்துறை இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அது தேங்காய்த்திட்டுப் பகுதியிலுள்ள ஆற்று முகத்துவாரப் பகுதியாக இருக்கலாம். ஆயினும் வெகுகாலம் முறையான துறைமுகம் கட்டப்படாததால், அக்காலத்தில் கடற்பயணம் மேற்கொள்ளும் பிரஞ்சு ஆளுநர் மற்றும் அதிகாரிகள் தோணிகளில் கடலினுள் சென்று, கப்பலில் ஏறிப் பயணம் செய்தனர். அதனால் அவர்களின் ஆடைகளின் பெரும்பகுதி நனைந்து போனது. துய்ப்ளெக்சும் இவ்வாறு ஆடைகள் நனைய நனையத்தான் தோணியில் ஏறியும் இறங்கியும் வந்ததாகக் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. துய்ப்ளெக்ஸ் காலத்தில், இந்நிலையைப் போக்க, புதுச்சேரியில் ஒரு துறைமுகம் கட்ட வேண்டுமென்ற எண்ணம் தோன்றியிருக்கிறது. தொழில்நுட்ப வசதிகள் குறைந்த அக்காலத்தில் அது சாத்தியப்படாமல் போய்விட்டது. இப்படிப் பல காலம் கனவாகவே இருந்து வந்த துறைமுகம், 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில்தான் புதுச்சேரியில் கட்டப்பட்டது.

துறைமுக அணைக்கரை:

பெரிய கப்பல்கள் கரைக்கருகில் வந்து நிற்பதற்குரிய ஆழமுடைய பகுதியினை ஆங்கிலத்தில் “PORT’ எனக் குறிப்பிடுவர். ஆழமில்லாத இடங்களில் ஆட்களையும் பொருட்களையும் ஏற்றி, இறக்குவதற்கு வசதியாகக் கடலினுள் நீட்டி அமைக்கப்படும் ஒரு கட்டமைப்பினை ‘DÉBARCADÈRÉ’ அல்லது ’PIER’ எனக் குறிப்பிடுவர். ‘DÉBARCADÈRÉ’ என்ற பிரஞ்சு சொல்லுக்குச் சரக்கு இறக்குமிடம் அல்லது பாலம் என்றும், ’PIER’ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்குத் துறைமுக அணைக்கரை என்றும் அகராதிகள் பொருள் கூறுகின்றன. எனவே ஆழமில்லாத புதுச்சேரி கடற்கரைப்பகுதியில் ஒரு முறையான துறைமுகம் ஏற்படுத்துவதற்கு வாய்ப்பில்லாமையால், துறைமுக அணைக்கரை (PIER) மட்டும் கட்டப்பட்டது. அதனைப் பொதுவாகத் நாம் துறைமுகம் என்று குறிப்பிட்டாலும், அது துறைமுகம் அல்ல. அது துறைமுகஅணைக்கரையே ஆகும். ஆனாலும் அதனைப் புதுச்சேரி பொதுமக்கள் தங்கள் பேச்சுவழக்கில் “வாராவதி” என்று குறிப்பிடுவர்.

வாராவதி கட்டப்பட்டது:

     புதுச்சேரியில் ஒரு துறைமுகம் கட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் முதல் முயற்சியாகப் பிரான்சிலுள்ள கப்பல்துறை கம்பெனிகளிடம் ஆலோசனை கோரப்பட்டது. அதன்படி 1856-இல் ஒரு பிரஞ்சு கப்பல்துறை கம்பெனி புதுச்சேரியில் ஒரு துறைமுகம் கட்டுவதற்கான ஒரு பெரிய வரைவு திட்டத்தை அரசுக்கு அளித்தது. ஆனால் நிதி பற்றாக்குறையின் காரணமாக, அப்பொழுதைய பிரஞ்சு அரசு, உடனடியாக ஆர்வம் காட்டவில்லை. 1861-இல் ஆங்கிலேயர்கள் மதராஸ் பட்டணத்தில் ஒரு துறைமுக அணைக்கரையைக் (PIER) கட்டினர். அதைக் கண்ட பிரஞ்சுக்காரர்களும், பெரிய துறைமுகத்திற்குப் பதிலாக, அதைப் போன்றதொரு துறைமுக அணைக்கரையைப் புதுச்சேரியில் கட்டுவதெனத் தீர்மானித்தனர். 1862-இல் இதற்கான ஒரு திட்டம் தீட்டப்பட்டு, லூயி கேர் (LOUIS GUERRE) என்ற பொறியாளரால் திட்டம் வடிவமைக்கப்பட்டது. 1863-இல் புதுச்சேரிக்குப் புதிதாக வந்த லூயி போந்தான் (LOUIS BONTEMPS) என்ற ஆளுநரால், அத்திட்டம் மேலும் திருத்தப்பட்டுப் புதிய திட்டமாகப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அது பிரான்சின் கப்பற்படை ஆலோசனைக் குழுவால் (COUNSEIL DES TRAVAUX DE LA MARINE) ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. உடனே அதற்கான பணிகள் தொடங்கின. பிரான்சிலிருந்து மெய்சன் கோயிங் (MAISON GOUING) என்பவரால் இரும்புத்தூண்கள் பல தொகுதிகளாக அனுப்பப்பட்டன. கடும் தொழில்நுட்ப பிரச்சனைகளுக்கிடையே லமெரஸ் (LAMAIRESSE) என்பவரின் வழிகாட்டுதலின் பேரில், 192 மீட்டர் நீளமுள்ள வாராவதி கட்டி முடிக்கப்பட்டது. 1866-இல் அதன் வாயிலில் செஞ்சியிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட எட்டுக் கருங்கற்தூண்கள் நிறுவப்பட்டு, அத்துறைமுகம் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

                             

புதுச்சேரியின் பழைய துறைமுகம்

(Courtesy: Google)

                1879-இல் புதுச்சேரியில் புகைவண்டி நிலையம் திறக்கப்பட்ட பிறகு, புதுச்சேரி துறைமுகம் வரை இருப்புப்பாதை (RAILWAY LINE) நீட்டிக்கப்பட்டது. அது புகைவண்டி நிலையத்திலிருந்து கடற்கரைச் சாலை வழியாக வந்து, அவ்வாராவதி அணைக்கரை மேலேயே கடைசி வரை சென்றது. கப்பலகளிலிருந்து இறக்கப்படும் சரக்குகள், அவ்விருப்புப்பாதை வழியாகப் புகைவண்டி நிலையத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டன.  

பழைய துறைமுகப் பின்னணியில் சரக்குகள் புகைவண்டியில் ஏற்றப்படும் காட்சி

(Courtesy: Google)

                அனைவரது பாராட்டுதலுடன் பெரும் பயன்பாட்டுக்கு வந்த புதுச்சேரி துறைமுகம், சில ஆண்டுகளிலேயே 1869-இல் மணலால் தூர்ந்து போனது. நிதி பற்றாக்குறையின் காரணமாக, அத்துறைமுகத்தில் ஏற்பட்ட சிக்கல்கள், சரி செய்யப்படாமலே எட்டு ஆண்டுகள் கழிந்தன. பின்னர் 1882-இல் வாராவதி மேலும் 64 மீட்டர் நீட்டிக்கப்பட்டது. ஆயினும் அங்கும் மணல் சேர்ந்து கப்பல்கள் நெருங்கி வர முடியாமல் போனது. அதன்பின் 1906-இல் ஆளுநர் கப்ரியேல் லூயி அங்குல்வாண் (GABRIEL LOUIS ANGOULVANT) என்பவரால் மேலும் வாராவதி 80 மீட்டர் நீட்டிப்பதென்றும், அதில் புதிய மின் உற்பத்தி நிலையத்துடன், மின் தூக்கிகளை (CRANES) அமைப்பதென்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது. அதன்படி வேலைகள் மும்முரமாகத் தொடங்கப்பட்டன. பெரும்பகுதி வேலைகள் முடிவடைந்த நிலையில், 1913 மற்றும் 1916-இல் வீசிய இரண்டு புயல்களால் வாராவதி மேலும் மேலும் சேதமடைந்தது. ஆயினும் அது 1920-இல் தற்காலிகமாகச் சரி செய்யப்பட்டுப் பயன்பாட்டிற்கு வந்தது. இந்நிலையில் 1952-இல் வீசிய மற்றொரு பெரும் புயலால் அவ்வாராவதி முற்றிலும் சேதமடைந்தது. உடனே அதை மீண்டும் சரி செய்வதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆயினும் அந்நேரத்தில் புதுச்சேரி இந்தியாவுடன் இணைப்பதற்கான பேச்சு வார்த்தைகள் நடைபெற்று வந்ததால், அப்பராமரிப்புப் பணிகளைத் தொடங்குவதில் தொய்வு ஏற்பட்டது. அதனால் கப்பலில் வந்த பெரும்பாலான பொருட்கள், அவ்வாராவதியைப் பயன்படுத்தாமல் தோணிகள் வழியாகக் கரைக்கு வரத் தொடங்கின. இச்சூழலால் 336 மீட்டர் நீளமுடைய பழைய துறைமுகக் கட்டுமானம் பயன்பாடற்றுக் காட்சிப் பொருளாகிக் கொண்டு வந்தது. பின்னர் முற்றிலும் கைவிடப்பட்டது. கைவிடப்பட்ட அப்பாலத்தின் இரும்புத் தூண்களை அகற்றுவதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதனால் கிடைக்கும் லாபத்தைவிட செலவுகள் அதிகமானதால் அம்முயற்சியும் கைவிடப்பட்டது. இயற்கையின் விழுங்கலை மீறியும், இன்றைக்கும் அவ்வாராவதியின் எச்சமாக ஒரு சில இரும்புத்தூண்கள் மட்டும் காந்தி சிலையின் பின்னால் கடலில் சாட்சிகளாக நின்று கொண்டிருக்கின்றன.

அத்துறைமுகத்திற்குப் பதிலாகப் புதுச்சேரி நகரின் தெற்கில் வம்பா கீரைப்பாளையத்தில் 1960-இல் புதிய துறைமுகம் கட்டப்பட்டது. அதுமுதல், அப்பழைய துறைமுகம் மறைந்து போனாலும் மக்கள் மனத்தில் பழைய வாராவதி என்ற பெயர் மட்டும் இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

அக்காலத்தில் அத்துறைமுக வாயிலில், காந்தி சிலையின்கீழ் ஒரு சுரங்கம் இருந்தது. அது செஞ்சி வரை செல்வதாகச் சொல்லப்பட்டது. இணைப்பிற்குப் பிறகு, புதுவை அரசு அச்சுரங்கத்தின் வழியை ஆய்வு செய்ய முற்படுகையில், மூச்சுத் திணறி, சிலர் இறந்து போனதால், 1960-இல் அவ்வாய்வு நிறுத்தப்பட்டு, அச்சுரங்க வழி மூடப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.

        புதுச்சேரியின் விடுதலைக்குப் பிறகு, அக்கட்டுமானத்தின் வாயிலில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த எட்டுத் தூண்களைப் பின்னணியாகக் கொண்டு, மிகப் பெரிய மகாத்மா காந்தி சிலை நிறுவப்பட்டு. 26.01.1965-இல் திறந்து வைக்கப்பட்டது. அது முதல் வாராவதி அல்லது துறைமுகம் என்ற பெயர்கள் மறைந்து, அவ்விடத்திற்குக் காந்திசிலை வளாகம் எனும் புதுப்பெயர் வழக்கத்திற்கு வந்து விட்டது.

       

**********

Bio

 

Kalaimamani, Kavingar N. RAJASELVAM,

15, 8th CROSS, KURINJI NAGAR,

PUDUCHERRY – 605008, INDIA.

Mobile: 0091 9486009909

E-Mail: nrajaselvam@gmail.com

 

 

                 வாழ்க்கைக் குறிப்பு                  

(BIO – DATA)

பெயர்                          : கலைமாமணி, முனைவர் நா.இராசசெல்வம்

                                        : Kalaimamani, Dr. N. RAJASELVAM

பணி                             : தமிழ் விரிவுரையாளர் (ஓய்வு)

                                        : பள்ளிக்கல்வித்துறை, புதுச்சேரி அரசு.

பெற்றோர்                  : ப. நாகமுத்து – நா. வர்ணமுத்து

பிறந்த நாள், ஊர்     : 05.02.1954,  புதுச்சேரி.

முகவரி                         : 15, 8-வது குறுக்குத் தெரு,

                                            குறிஞ்சி நகர், புதுச்சேரி – 60 50 08. இந்தியா.

 

தொலைபேசி             : 0091 413 2 96 46 75

கைபேசி                       : 0091 94 86 00 99 09.

மின்னஞ்சல்                : nrajaselvam@gmail.com

குடும்பம்                       : மனைத்துணை  திருமதி இரா. வளர்மதி

                                            மக்கள்                     இரா. செம்பியன் – செ. இரம்யா

                                                                                 இரா. சேரன் – சே. சுவாதி

                                              பேரன்கள்             செ. கார்த்திகேயன் – சே. இராகவன்

கல்வி                 

o    இளங்கலை (தமிழ்),

o    முதுகலை (தமிழ்),

o    முதுகலை (ஆங்கிலம்),

o    இளம்முனைவர்,

o    முனைவர்

o    இளங்கலை கல்வியியல்

இலக்கியப்பணி               

v  செயலவை உறுப்பினர், புதுவைத் தமிழ்க்கவிஞர் மன்றம்

v  செயலர், புதுவைத் தமிழ்ப்பணி மன்றம்

v  மேனாள் தலைவர், புதுச்சேரி வரலாற்றுச் சங்கம், Founded in 1911.

v  வாழ்நாள் உறுப்பினர், புதுவைத் தமிழ்ச் சங்கம்

v  செயலவை உறுப்பினர், புதுச்சேரி பன்னிரு திருமுறை மன்றம்.

பெற்ற விருதுகள்           

§   2002 – பாகூர் அரிமா சங்க “நல்லாசிரியர் விருது”

§   2006 – புதுச்சேரி வரலாற்றுச் சங்க ”செந்தமிழ் ஏந்தல் விருது”

§   2008 – மூவொரு கடவுள் அறக்கட்டளை “ஞானராஜா-மகிமைசெல்வி இலக்கிய விருது”

§   2008 - புதுவை அரசு கலை, பண்பாட்டுத்துறையின் சிறந்த ஆய்வு நூலுக்கான

           “தொல்காப்பியர் விருது”

§   2009 – புதுச்சேரி குழந்தைகள் கலை இலக்கிய வளர்ச்சிக் கழகச்

            ”செம்பணிச்சுடர் விருது”

§   2011 – பாவலர் பயிற்சிப்பட்டறை மன்ற “மரபு மாமணி விருது”

§   2011 – புதுவை அரசு பள்ளிக்கல்வித் துறையின்

            ”மாநில நல்லாசிரியர் விருது”

§   2012 – திருவையாறு தமிழ் ஐயா கல்விக்கழக “இலக்கியச்சுடர் விருது”

§   2014 – புதுவை அரசு கலை, பண்பாட்டுத்துறையின்

             “கலைமாமணி விருது”

§   2019 – ”புதுவைத் தமிழ்ச் சங்க விருது”

§   2020 - புதுவை அரசு கலை, பண்பாட்டுத்துறையின்

             “கம்பன் புகழ் இலக்கிய விருது”

§   2022 - கமலா மீடியா சிறந்த அறிஞர்க்கான விருது.

§   2022 – நாணயவியல் கழகச் சிறப்பு விருது

§   2023 – அரிமதி தென்னகனார் இலக்கிய விருது

§   2024 – பிரான்சு கம்பன் கழகத்தின்

              “கம்பன் விருது”

பயணம் மேற்கொண்ட நாடுகள்   

o    1996 – பிரான்சு, செர்மனி, இத்தாலி, வாடிகன்

o    2002 – மலேசியா, சிங்கப்பூர்

o    2011 – மலேசியா, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து

o    2012 – இலங்கை

o    2014 – பிரான்சு, சுவிசர்லாந்து, செர்மனி, ஆஸ்திரியா

o    2015 – துபாய், அபுதாபி, சார்ஜா

o    2016 – தாய்லாந்து, மலேசியா, மொரிஷியஸ், தென்னாப்பிரிக்கா

o    2017 – இந்தோனேசியா

o    2018 – மக்காவ், ஆங்காங், சீனா, பிரான்சு

o    2019 – மலேசியா, பிரான்சு, வியட்நாம், கம்போடியா

o    2021 – பிரான்சு

o    2022 – நேபாள்

o    2024 – மியான்மர், பூட்டான், பிரான்சு, இத்தாலி, ஆஸ்திரேலியா

o    2025 – நேபாள், பிரான்சு, நெதர்லாந்து, பெல்ஜியம், இங்கிலாந்து

o    2026 – ஜப்பான், எகிப்து

ஆய்வுக்கட்டுரைகள்

v  புதுச்சேரி பல்கலைக்கழகக் கருத்தரங்கம்

v  புதுச்சேரி மொழியியல் பண்பாட்டு ஆராய்ச்சி மையக் கருத்தரங்கம்

v  புதுச்சேரி வரலாற்றுச் சங்கக் கருத்தரங்கம்

v  காசி சுந்தரர் ஆய்வு மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  மலேசியா உலக இஸ்லாமியத்தமிழ் மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  மலேசியா அனைத்துலக பன்னிரு திருமுறை மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  சுவிசர்லாந்து அனைத்துலக முருகபக்தி மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  தென்னாப்பிரிக்கா அனைத்துலக முருகபக்தி மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  பாரிசு ஐரோப்பியத்தமிழ் ஆய்வியல் மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்.

v  தில்லி திருக்குறள் முழக்க மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்

v  பழனி முத்தமிழ் முருகன் மாநாட்டுக் கருத்தரங்கம்.

கவியரங்குகள் 

o    புதுவை மற்றும் தமிழக இலக்கிய அரங்குகள்

o    புதுவை வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி அரங்குகள்.

சொற்பொழிவுகள்

·          மலாய்ப் பல்கலைக்கழகம், கோலாலம்பூர்

·          கொழும்புத் தமிழ்ச் சங்கம், இலங்கை

·          வொராயால் தமிழ்க்கலாச்சார மன்றம், பாரிசு

·          மியான்மர் தமிழ்க் கல்வி வளர்ச்சி மையம் (மியான்மர் தமிழ்ச்சங்கம்)

·          பிரான்சு கம்பன் கழகம், கம்பன் விழா

·          திருவனந்தபுரம் தமிழ்ச் சங்கக் கவிதைத் திருவிழா

·          மக்கள் தொலைக்காட்சி, வசந்த் தொலைக்காட்சி அரங்குகள்

·          மற்றும் தமிழகப் புதுச்சேரி அரங்குகள்

படைத்த நூல்கள்

Ø  2005 – புரட்சிக்கவியும் கொடிமுல்லையும் ஓர் ஒப்பாய்வு – முத்துப் பதிப்பகம்

Ø  2008 – திருக்குறள் உரைவளமும் கல்லாடன் உரைத்திறனும் ஒரு பார்வை –

            காவ்யா பதிப்பகம்

Ø  2009 – கொய்ம்மலர்கள் – நாம்தமிழர் பதிப்பகம்

Ø  2010 – பனிவரைப்பாமலர் – காவ்யா பதிப்பகம்

Ø  2012 – ஆனந்தரங்கப்பிள்ளையும் நாட்குறிப்பும் – செம்பியன் சேரன் பதிப்பகம்

Ø  2020 – பிரஞ்சியர்காலப் புதுச்சேரி – நகரமும் அதன் தெருக்களும் –

            செம்பியன் சேரன் பதிப்பகம்

Ø  2020 – கொய்ம்மலர்கள் – நாம்தமிழர் பதிப்பகம் (இரண்டாம் பதிப்பு)

Ø  2022 – பிரஞ்சியர்காலப் புதுச்சேரி – நகரமும் அதன் தெருக்களும் –

            செம்பியன் சேரன் பதிப்பகம் (இரண்டாம் பதிப்பு)

Ø  2024 – Anandaranga Pillai – THE FIRST DIARIST IN TAMIL – Chembiaon Seren Pathippagam

Ø  2024 -  புதுச்சேரியில் பிரஞ்சிந்திய வரலாற்றுத் தடயங்கள் –

                       செம்பியன் சேரன் பதிப்பகம்.

 

* * * * * * * * * *