Monday, October 26, 2026
பிழைபொறுத்தருள்வாய் அம்மா! (கவிதை)
பிழைபொறுத்தருள்வாய் அம்மா! (கவிதை)
கவிஞர் நா.இராசசெல்வம்,
புதுச்சேரி,
இந்தியா.
எண்ணிலா செல்வந் தன்னை
ஏந்தியே கரையை நோக்கி
உண்ணென்றே ஊட்டு தல்போல்
ஓடியே வருவாய்; அன்புக்
கண்ணீரால் முத்தம் சிந்திக்
கட்டியே தழுவும் தாய்போல்
மண்மீதில் உனைநி னைத்தே
மனங்களித் திருந்தோம் அம்மா!
கொலைசெய்யும் நோக்கோ டென்றும்
கொண்டதாய் வாராள் என்றே
நிலையான உறுதி கொண்டே
நினைநம்பி வாழ்ந்தி ருந்தோம்!
அலைகடல் தாயே! ஓர்நாள்
அன்பினைப் புதைத்து விட்டுத்
தலைவிரி கோல மாகத்
தடங்கரைத் தாண்டி விட்டாய்!
அழித்திட நினைத்தே சீறி
ஆர்ப்பரித் தெழுந்து வந்தாய்!
வழிப்பறிக் கள்வன் போலே
வஞ்சனை செய்து விட்டாய்!
ஏந்தியே கரையை நோக்கி
உண்ணென்றே ஊட்டு தல்போல்
ஓடியே வருவாய்; அன்புக்
கண்ணீரால் முத்தம் சிந்திக்
கட்டியே தழுவும் தாய்போல்
மண்மீதில் உனைநி னைத்தே
மனங்களித் திருந்தோம் அம்மா!
கொலைசெய்யும் நோக்கோ டென்றும்
கொண்டதாய் வாராள் என்றே
நிலையான உறுதி கொண்டே
நினைநம்பி வாழ்ந்தி ருந்தோம்!
அலைகடல் தாயே! ஓர்நாள்
அன்பினைப் புதைத்து விட்டுத்
தலைவிரி கோல மாகத்
தடங்கரைத் தாண்டி விட்டாய்!
அழித்திட நினைத்தே சீறி
ஆர்ப்பரித் தெழுந்து வந்தாய்!
வழிப்பறிக் கள்வன் போலே
வஞ்சனை செய்து விட்டாய்!
பழியினுக் கஞ்சா நெஞ்சப்
பாதகன் போலே பொங்கி
அழித்தனை அம்மா! அந்தோ!
அஞ்சியே நடுங்கு கின்றோம்.
குடித்தஉயிர் போதும் அம்மா!
கொடுத்ததுயர் போதும் அம்மா!
வடித்தகண் ணீரும் வற்றி
வலிவிழந்து விட்டோ மம்மா!
அடித்தகை அணைக்கும் என்ற
ஆன்றோர்சொல் பொய்யாக் காமல்
பிடித்தகை விடாது காத்தே
பிழைபொறுத் தருள்வாய் அம்மா!
பாதகன் போலே பொங்கி
அழித்தனை அம்மா! அந்தோ!
அஞ்சியே நடுங்கு கின்றோம்.
குடித்தஉயிர் போதும் அம்மா!
கொடுத்ததுயர் போதும் அம்மா!
வடித்தகண் ணீரும் வற்றி
வலிவிழந்து விட்டோ மம்மா!
அடித்தகை அணைக்கும் என்ற
ஆன்றோர்சொல் பொய்யாக் காமல்
பிடித்தகை விடாது காத்தே
பிழைபொறுத் தருள்வாய் அம்மா!
வாழ்வியல் சடங்குகளில் மஞ்சள் நீராட்டு (கட்டுரை)
வாழ்வியல்
சடங்குகளில் மஞ்சள் நீராட்டு
கவிஞர்,
கலைமாமணி நா. இராசசெல்வம்,
ஆசிரியர் (ஓய்வு), புதுச்சேரி,
இந்தியா.
முன்னுரை:
உலகில் மக்களினம் தோன்றிய காலத்தில், அவர்கள்
காட்டுமிராண்டிகளாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர். காலவோட்டத்தில் அவர்களிடையே சமூக அமைப்புத்
தோன்றியது. அச்சமூக அமைப்புகளினால் மெல்ல மெல்ல நாகரீகம் மலரத் தொடங்கியது. அந்நாகரீக
வாழ்வில் ஒவ்வொரு சமூகமும் தங்களுக்கெனத் தனித்தனியாகச் சில செயல்பாடுகளைப் பழக்கமாக்கிக்
கொண்டன. அப்பழக்கங்கள் நாளடைவில் அவர்களின் வழக்கங்களாகிப் போயின. அவ்வழக்கங்களே காலச்சுழற்சியில்
சடங்குகளாக மாறின. அச்சடங்குகளுள் மிக முக்கிய சடங்காகக் கொண்டாடப்படுகிற மஞ்சள் நீராட்டு
விழா என்றழைக்கப்படும் பூப்புச்சடங்கு பற்றி இக்கட்டுரை ஆய்வு செய்கிறது.
சடங்கு:
சடங்கு என்பதனைச் சமயம் அல்லது மரபு வழியாக
ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, குறிப்பிட்ட சில செயல்முறைகளின் தொகுப்பு எனக் கூறுவர். அச்சடங்குகள்
மக்கள் வாழ்வில் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை அனைத்து நிலைகளிலும் காணப்படுகின்றன. சடங்கு
என்பது பேச்சு வழக்கில் சாங்கியம் என்றும், சம்பிரதாயம் என்றும் ஐதீகம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
இச்சடங்கு பற்றிய தொன்மைச் சான்றாகத் தொல்காப்பிய நூற்பாக்கள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன.
தொல்காப்பியர் சடங்கைக் ‘கரணம்’ எனக் குறிக்கின்றார்.
’’கற்பெனப்
படுவது கரணமொடு புணர…” (தொல்.
பொருள். கற்பியல். 1)
இந்நூற்பாவிற்குப் பொருள்
கூற வந்த இளம்பூரணர், கரணம் என்பது ’வதுவைச்
சடங்கு’ எனக் கூறியுள்ளார். நச்சினார்க்கினியர் ‘கரணமொடு புணர’ என்பதற்கு ’வேள்விச் சடங்கோடு கூட’ என உரை வகுத்துள்ளார்.
மேலும்
தொல்காப்பியர்,
“பொய்யும்
வழுவும் தோன்றிய பின்னர்
ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப” (தொல்.
பொருள். கற்பியல். 4)
எனக் காட்டுகின்றார். இதற்குப்
பொருள் யாதோவெனின், பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர், வாழ்வின் முக்கிய நிகழ்வுகளைச்
செம்மைப்படுத்த, அவற்றை ஓர் ஒழுங்கு முறைக்குள் கொண்டு வர, கரணங்களைச் சான்றோர்கள்
யாத்தனர் என்பதாகும். சடங்குகள் வாழ்வு முறைகளுக்கு அரணாக நிற்பது; பாதுகாப்பை அளிப்பது
என்ற அடிப்படையில் அரண் என்ற சொல் அரணம் என்றாகிப் பின்னர், அனல் – கனல் ஆவது போல,
அரணம் - கரணம் எனத் திரிந்ததாகலாம்.
சடங்குகள் என்பதனை வடநூலார் ‘‘ஷட் அங்கங்கள்’
என்கின்றனர். சிட்சை, வியாகரணம், நிருத்தம், கல்பம், சந்தஸ், ஜ்யோதிஷம் எனும் ஆறு அங்கங்களைக்
கொண்டு செய்யும் செயல்கள் ‘ஷட் அங்கங்கள்’ ஆகும். அந்த ‘‘ஷட் அங்கங்கள்’ என்பதே ’சடங்குகள்’
என மருவியது என்றும் கூறுகின்றனர்.
மாணிக்கவாசகர், ஓர் ஒழுங்கு முறைக்கும் உட்பட்டு
வராத சழக்கனாகிய நான், உன்னைச் சார்ந்து பயன்பெற வேண்டும் என்ற அறிவில்லாதவனாக இருக்கின்றேன்
எனக் கூறும் முகத்தான்,
”சட்ட நேர்ப்பட வந்திலாத சழக்கனேன் உனைச் சார்ந்திலேன்”
(திருவாசகம். திருக்கழுக்குன்றப்பதிகம்
2)
எனப் பாடியுள்ளார். இங்குச்
’சட்ட’ என்ற உரிச்சொல்லாகிய பழைய வழக்குச்சொல்லை, அவர் கையாண்டுள்ளார். ‘சட்ட’ என்ற
சொல்லிற்குச் செவ்விதான, ஒழுங்குமுறையான என்பன பொருள்களாகும். இந்தச் சட்ட என்ற சொல்லிலிருந்தே,
சட்ட + அம் + கு – சடங்கு என்றாகியது என்று சிலர் கூறுகின்றனர். (விக்கிப்பீடியா)
பதச்சோறாக
மேலே காட்டப்பட்ட சான்றுகளால், தொல்காப்பியர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே சடங்குகள் தொடர்ந்து
கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகின்றன என்பது உறுதியாகின்றது.
வாழ்க்கை வட்டச் சடங்குகள்:
உலகின் பல நாடுகளிலும் சடங்குகள் பின்பற்றப்படுகின்றன.
ஆயினும் நம்நாட்டில் பின்பற்றப்படும் சடங்குகள் பாரம்பரியம் மிக்கவை; உற்றார் உறவினர்களை
அழைத்துப் பெரும் விழாவாகக் கொண்டாடப்படுபவை. தமிழரின் புகழ் உலகெங்கும் பரவியுள்ளதற்கு
நம்முடைய பாரம்பரிய சடங்குமுறைகளும் ஒரு காரணமாகும். அச்சடங்குமுறைகள் காலந்தோறும்
சிற்சில மாற்றங்களைக் கண்டு வந்தாலும், அவற்றை அழியாமல் பாதுகாத்து வருவதில் நம் நாட்டுப்புற
மக்களின் பங்கு மிகப் பெரியதாகும். அதிலும் குறிப்பாகப் பெண்களின் பங்கு மிக மிக அதிகமாகும்.
நம்
சமூக வாழ்க்கையில் பின்பற்றப்படும் சடங்குகளை வாழ்க்கை வட்டச் சடங்குகள் என்பர். அவற்றுள்
1. பிறப்பு, 2. பூப்பு, 3. திருமணம், 4. இறப்பு எனும் நான்கும் அடங்கும். அந்நான்கினுள் பெண்களுக்குச் செய்யப்படும் சடங்குகள்
குறிப்பிடத்தக்கன. அப்பெண்களுக்கான சடங்குகள் பற்றி பக்தவச்சல பாரதி, “மானுடவியல் நோக்கில்
தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பெண்ணுக்கு நான்கு இன்றியமையாத வாழ்க்கை வட்டச் சடங்குகள் உள்ளன.
அவை பூப்பு, வதுவை, மகப்பேறு, கைம்மை ஆகியன” என்பார். அப்பிரிவுகளுக்குள் பூப்பு எனப்படும்
பெண் பருவமடைந்த பின் நடத்தப்படும் நிகழ்வே மிக முக்கிய சடங்காகக் கருதப்படுகிறது.
கிராமப்புறங்களில் சடங்கு என்றாலே, பெண்ணுக்குச் செய்யப்படும் பூப்புச்சடங்கையே குறிக்கும்.
பூப்புப் பருவம்:
உலகில் தோன்றிய அனைத்து உயிர்களுக்கும் உடல்சார்ந்த
பருவநிலை மாற்றங்கள் ஏற்படுவது இயற்கை. அப்பருவநிலை மாற்றங்கள் மனித இனத்திலும் ஏற்படுகின்றன.
அவை மனித இனத்தின் ஆண், பெண் ஆகிய இருபாலருக்கும் பொதுவானதாகும். ஆயினும் பெண்களுக்கு
ஏற்படும் உடல்நிலை மாற்றங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அவை பெண்ணின் 8
வயது முதல் தொடங்குகின்றன. அவ்வயதில் பெண்களின் உடற்கூறு, உளக்கூறு எனும் இருகூறுகளும்
வளர்ச்சியடைகின்றன.
உடல்கூறாகச்
சிறப்பு ஹார்மோன்கள் சுரக்கத் தொடங்குகின்றன; மார்பகங்கள் வளர்ச்சி அடைகின்றன; பிறப்புறுப்பில்
முடி வளரத் தொடங்குகிறது. உடல் மெருகேறி அழகு பெறுகிறது. இடுப்பெலும்பின் வளர்ச்சி
அதிகரித்து இடுப்பு விரிவடைகிறது. இடுப்புப்பகுதியில் சதைப்பற்று அதிகமாகிறது. இறுதியாக
அக்குள்களில் முடி வளரத் தொடங்குகிறது.
உளக்கூறாக
அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு எனும் நால்வகைக் குணங்களும் முந்தி நிற்கின்றன. பெண்
ஏறக்குறைய 12 வயதை அடையும்பொழுது பூப்புப்பருவம் எய்துகிறாள். (விக்கிப்பீடியா)
தமிழிலக்கியங்களில் பன்னிரு பாட்டியல் பருவ
வயதையொட்டி ஏழு பருவப் பெண்களைச் சுட்டுகின்றது. அவை பேதை ( 5 - 8 ), பெதும்பை ( 9 - 10 ), மங்கை (
11 - 14 ), மடந்தை ( 15 - 18 ), அரிவை ( 19 - 24 ), தெரிவை ( 25 - 29 ), பேரிளம்பெண்
( 30 - 36 ) என்பனவாகும். இதில் மங்கைப் பருவமே பூப்பெய்துகின்ற காலமாகும். அதுவரை
சிறுமியாகக் கருதப்பட்டவள், பருவமெய்திய காலம் முதல் திருமணம் ஆகின்ற காலம் வரை கன்னியென
அழைக்கப்படுகின்றாள்.
பூப்படைதல்:
ஆண் குழந்தைகளுக்குப் பிறப்பிலேயே ஆண் பிறப்புறுப்பும்
அதன்கீழ் விந்தணு உற்பத்தி பைகளும் (விதை பைகள்) அமைந்திருப்பதைப் போல, பெண் குழந்தைகளுக்குப்
பிறப்பிலேயே பெண் பிறப்புறுப்பும் அதனுள்ளே கர்ப்பப்பையும் (UTERUS) அதன் மேற்புறமாகச் சினை முட்டைகளை உருவாக்கக்கூடிய சினைப்பைகளும்
(OVARIES) அமைந்திருக்கும்.
பூப்பு
என்பது ஒரு பெண் பருவமடைய தொடங்கும் காலத்தில், அதாவது பெண்பிள்ளையின் 8
முதல் 10 வயது காலத்தில் உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்களாகும். அது பெண்ணின்
கர்ப்பப்பை மற்றும் சினைப்பையில் தொடங்குவதாகப் பலரும் நினைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவை
உண்மையல்ல. அவை அப்பெண்ணின் மூளையிலிருந்தே தொடங்குகின்றன. மூளையின் அடித்தளச் சுரப்பி ஹைபோதாலமஸ் (HYPOTHALAMUS) ‘GnRH’
(Gonadotropin – Releasing
Hormone) எனும் இயக்குநீரைச்
(HORMONE) சுரக்கச் செய்யும். பூப்படைதலுக்கு மூலக்காரணமான
இந்த ஹார்மோன் பாலணுக்களை உற்பத்தி செய்யும் உறுப்புகளைத் தூண்டும் கொண்டோட்ராபின் (Gonadotropin) எனும் இயக்குநீரை ’உருவாக்கி வெளியேற்று’ எனப் பிட்யூட்டரி சுரப்பிக்குக் (PITUITARY GLAND) கட்டளையிடும். உடனே அப்பிட்யூட்டரி சுரப்பி FSH எனும் (Follicle stimulating hormone) முட்டைக்கூட்டைத்
தூண்டும் இயக்குநீரையும், LH எனும் (Luteinizing hormone) லூட்டின்
ஊக்கி இயக்கநீரையும் உருவாக்கி
வெளியேற்றும். இவையிரண்டும் சினைப்பைக்குச்
சென்று தங்கள் வேலைகளைத் தொடங்கும். அவ்வியக்கநீர்களுள் FSH
முட்டைக்கூட்டைத் தூண்டி, கருமுட்டையையும்
அதனைச் சுற்றிவரும் செல்களையும் விருத்தியடையத் தூண்டும். அதே நேரத்தில் LH பெண்மைஇயக்குநீரையும் (ESTROGEN),
கருப்பைஇயக்குநீரையும் (PROGESTERONE)
சுரக்கச் செய்து, கருமுட்டையை
வெளியேற்றத் தூண்டும். இவற்றுள் பெண்மைஇயக்குநீர் கருமுட்டை வளர்வதற்கு வசதியாகக் கருப்பையின்
அகஉறை (ENDOMETRIUM) வளர்ச்சியையும்,
கருப்பைஇயக்குநீர் சினைமுட்டை விருத்தியையும்
கவனித்துக் கொள்கின்றன.
இந்நிகழ்வுகள்
ஒரு பெண்ணின் குழந்தைப் பருவத்திலேயே தொடங்கிவிடுகின்றன. ஆயினும் அவை தொடக்கக்காலத்தில்
மிக மிகக் குறைவான அளவில் இரவில் மட்டுமே நடக்கும். பின்னர் இப்பூப்புப் பருவத்தில்
அந்நிகழ்வுகள் விரைவுபடுத்தப்படுகின்றன. அதனால் சுமார் 20 கருமுட்டைகள் உருவாகும்.
இவ்வாறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை நடைபெறும். ஆயினும் அவ்வாறு உண்டாகும் கருமுட்டைகளில்
ஒன்று மட்டுமே முதிர்ச்சியடைந்து கருப்பையைச் சென்றடையும். அவ்வாறு முதிர்ந்து கருப்பையைச்
சென்றடைகின்ற வாழ்வின் முதல் கருமுட்டை, சிதைந்து கருப்பையிலிருந்து பெண்ணுறுப்பின்வழி
இரத்தப்போக்காக வெளியேறும். அப்பொழுது கருமுட்டையோடு, கருப்பையின் உள்ளே கரு வளர்வதற்கு
வசதியாக வளர்ந்திருந்த அகஉறையும் (ENDOMETRIUM)
சிதைந்து இரத்தப்போக்கோடு சேர்ந்து
வெளியேறும். இந்த முதல் இரத்தப்போக்கே பூப்படைதல்
(PUBERTY) எனப்படும். சரியான பருவத்தில் முதல் இரத்தப்போக்கு
ஏற்பட்டுப் பூப்படைவது, பெண்ணின் ஆரோக்கியத்தையும், அவள் உடல் தாய்மைக்குப் பக்குவப்பட்டுள்ளமையையும்
குறிக்கும். அதன்பின் இந்த இரத்தப்போக்கு ஒரு சுழற்சி முறையில் 28
நாட்களுக்கு ஒரு முறை நிகழும். இதுவே மாதவிடாய்
எனப்படும். இது ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடுவதும் உண்டு. (அன்னா. 2011)
பூப்புச்சடங்கு:
பெண்ணின்
முதல் பூப்புக் காலத்தை ஒட்டி நடைபெறும் சடங்குகள் பூப்புச்சடங்கு என்றழைக்கப்படுகிறது.
பூப்பெய்திய பெண்ணைத் தனிமைப்படுத்திக் குறிப்பிட்ட நாட்கள் வரை செய்யப்படும் சிறப்பு
நிகழ்ச்சிகளனைத்தும் சடங்குகளாகக் கருதப்படுகின்றன. உடற்கூற்றின்படி நிகழும் இப்பூப்பு,
மகளிர்க்கு மங்கலத்தன்மையைக் கொடுக்கிறது; தாய்மைக்கான அடித்தளத்தை இடுகிறது; சந்ததி
விருத்திக்கான வாய்ப்பைத் தருகிறது. இதனாலேயே பூப்படைந்த பெண்ணைப் பாராட்டிச் சீராட்டிக்
குடும்பமே மகிழ்ந்து கொண்டாடுகிறது.
ஒரு
பெண் பூப்படைதலைப் பேச்சு வழக்கில் வயசுக்கு வந்துட்டா, பெரிய பொண்ணு ஆயிட்டா, பெரியவளாயிட்டா,
பெரிய மனுஷியாயிட்டா, புஷ்பவதி ஆயிட்டா, ஆளாயிட்டா, சமைஞ்சிட்டா, உட்காந்துட்டா, ருதுவாயிட்டா
என்றெல்லாம் பலவாறு குறிப்பிடுகின்றனர்.
பூப்படைதல்
என்பது ஒரு இயற்கை நிகழ்வேயாயினும், அதை ஒவ்வொரு சமுதாயமும் ஒவ்வொரு கோணத்தில் நோக்கி
வரவேற்கிறது. அதனால் உலகின் பல பகுதிகளில் வெவ்வேறு வகையான சடங்குகள் பின்பற்றப்படுகின்றன.
ஆயினும் பொதுவாக நம்முடைய தமிழ்ச் சமுதாயத்தில் பூப்படைந்த பெண் தீட்டுக்குரியவளாகக்
கருதப்படுகிறாள். முதல் இரத்தப்போக்கு 5 முதல் 9 நாட்களுக்கு
நீடிக்கும். அதனாலேயே சுகாதாரம் கருதி, 9 நாட்கள் வீட்டிற்குப் புறத்தே பாதுகாப்பான இடத்தில்
பெண் தனித்து இருத்தப்படுகிறாள். அல்லது வீட்டினுள்ளேயே ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில்
அமர்த்தப்படுகிறாள். இவ்வாறு தனித்து விடப்படுவது பலவிடங்களில் மாறுவதுண்டு.
பூப்ப்படைந்த
பெண் தனித்து விடப்படுகின்ற செய்தி, சங்க இலக்கியங்களில் ஓரிடத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது.
ஒரு மறக்குடிச் சிற்றரசனின் மகள் பூப்பு அடைந்ததால், பிறரால் காண்பதற்கு அரியவளாகப்
பெண்மை நிரம்பிய பொலிவோடு, நன்கு வெளுத்த மடித்த துகில் போல், அகிலின் நறும்புகை கமழும்
கபிலநிற வீட்டிற்குள் மனைச் செறிக்கப்பட்டாள் என்று புறநானூற்றில் (337)
குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
பூப்படைந்த
பெண் தனியாகத் தங்குவதற்குரிய குடிலைப் பச்சை ஓலையால் தாய்மாமன்தான் கட்டித்தர வேண்டும்
என்பது மரபாக இருந்தது. அதுவும் கிராமப்புறங்களில் மட்டுமே கடைபிடிக்கப்பட்டு வந்தது.
பின்னர் பச்சைவோலைக் குடிசைக்குப் பதிலாகப் பச்சை ஓலையைப் பாய்போலப் பின்னி, அதில்
அந்தப் பெண் உட்கார வைக்கப்பட்டாள். தற்பொழுது அப்பெண் தங்குமிடத்திற்குப் பக்கத்தில்
பச்சை ஓலையைச் சாங்கியம் என்று சொல்லிச் சார்த்தி வைக்கிறார்கள். தனித்திருக்கின்ற
அவளுக்குத் தனிப்படுக்கை, தனித்தட்டு, மரஉலக்கை, கத்தி, உப்பு, வேப்பிலைக்கொத்து முதலியன
கொடுக்கப்படுகின்றன. தனித்திருக்கின்ற பெண்ணைத் தீய ஆவிகள் துன்புறுத்தாமல் இருக்க
இவையெல்லாம் கொடுக்கப்படுவதாகச் சொல்லப்பட்டாலும், பெண்ணின் பாதுகாப்பிற்கும், மன தைரியத்திற்கும்
அளிக்கப்படுகிறது என்பதே சரியான காரணமாக இருக்கலாம்.
இந்த
நாட்களில் அந்தப் பெண்ணிற்குத் தொடர்ந்து இரத்தப்போக்கு இருக்குமென்பதால், பச்சை முட்டை,
பச்சரிசிப் புட்டு, உளுந்துமாவில் செய்யப்பட்ட பலகாரங்கள் எனச் சத்தான, சுகாதாரமான
உணவுப்பண்டங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன. மேலும் தனித்திருக்கின்ற இந்நாட்களில் நெருங்கிய
உறவினர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் விதவிதமான சத்தான உணவுகளை அப்பெண்ணுக்குக் கொடுத்து மகிழ்விக்கிறார்கள்.
பூப்பெய்திய
பெண்ணிற்குச் சடங்கு என்பதே, அவளைத் தூய்மைப்படுத்தலேயாகும். இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்ட
முதல்நாள் அப்பெண்ணை மஞ்சள் கலந்த நீரில் நீராட்டித் தூய்மைப்படுத்தித் தனியிடத்தில்
தங்க வைப்பர். அது தாயல்லாத நெருங்கிய உறவினர்களால் செய்யப்படும். தாய் அருகில் இருந்தால்
அவள் அச்சமும் கூச்சமும் அடைவாள் என்பதற்காக அவ்வாறு செய்யப்படுகிறது. அந்நீராட்டும்
வெளிச்சம் மங்கி இருள் கவ்வத் தொடங்கும் மாலை வேளையில் செய்யப்படும். நீராட்டும்பொழுது
இரத்தப்போக்கினைக் கண்டு பெண் அஞ்சாது இருக்கவே, அந்நாளில் அவ்வாறு செய்யப்பட்டது.
அது இப்பொழுதும் தொடர்கிறது. அதனாலேயே அம்மாலை வேளையை “மாடும் கன்னும் வர வேள…. மஞ்சாத்
தண்ணி சுத்தற வேள” எனக்கூறும் நாட்டுப்புற வழக்கும் உள்ளது. இதை முதல் தண்ணி என்று
சொல்லுவார்கள். இவ்வாறு நீராட்டுவது ஒருநாள் விட்டு ஒருநாள் தொடரும். அதாவது மூன்றாவது,
ஐந்தாவது, ஏழாவது, ஒன்பதாவது என் ஒற்றைப்படை நாட்களில் மஞ்சள் நீராட்டிப் புனிதப்படுத்துகிறார்கள்.
இவ்வாறு 8 நாட்களுக்கு நெருங்கிய உறவினர்களைக் கொண்டு சடங்குகள்
நடத்தி வந்தவர்கள், ஒன்பதாவது நாள் உற்றார் உறவினர்களை அழைத்து, மஞ்சள் நீராட்டி வீட்டுக்கு
அழைத்துக் கொள்வார்கள்.
மஞ்சள் நீராட்டு விழா:
பூப்படைந்த
பெண்ணை ஒன்பதாவது நாள் மஞ்சள் கலந்த தூய நீரில் நீராட்டி வீட்டுக்கு அழைத்தலை நமது
சமூகத்தினர் ஒரு விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். அதனை வீட்டுக்கு அழைத்தல், தண்ணீர் ஊற்றுதல்,
சடங்கு செய்தல், மஞ்சள் நீராட்டு, பூப்புப்புனித நீராட்டு எனப் பல பெயர்களிட்டு அழைக்கின்றார்கள்.
தற்பொழுது பூப்படைந்த பெண்ணை வீட்டுக்கு அழைக்கும் சடங்கைச் பலர் எளிமையாகச் செய்துவிட்டு,
பின்னர் தனியாக வெகு விமர்சையாக மண்டபத்தில் விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்.
எவ்வாறாயினும்
பூப்படைந்த பெண்ணுக்குத் தாய்மாமன் சீர் செய்தல் என்பது ஒரு முக்கியச் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது.
தாய்மாமன் சீர், அவருடைய குடும்பத்தாரால் வீட்டிலிருந்து மேள தாளத்துடன் கொண்டு வரப்படும்.
அவை தாய்மாமன் சீர் அல்லது வரிசைத்தட்டுக்கள் எனப்படும். அவற்றில் மஞ்சள், குங்குமம்,
வெற்றிலை, பாக்கு, பூ, பழம், தேங்காய், சோப்பு, சீப்பு, கண்ணாடி, பவுடர் முதலிய அலங்காரப்
பொருட்கள் நிரம்பிய தட்டுக்களும், புடவை, ஜாக்கெட், பொன்நகை, மாலை முதலியன கொண்ட ஒரு
தட்டும், பலவிதமான இனிப்பு மற்றும் பழங்கள் நிரம்பிய தட்டுக்களும் அடங்கும். அவை ஒற்றைப்படை
எண்ணிக்கையில் அமையும். இந்தத் தாய்மாமன் சீர் ஒரு கட்டாயச் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது.
இது வசதிக்கேற்ற வகையில் எண்ணிக்கையிலும், செலவிலும் மாறுபடும். மேலும் இது போல நெருங்கிய
உறவினர்களின் வரிசைத் தட்டுக்களும் கொண்டு வந்து சபையில் வைக்கப்பட்டுப் பூப்படைந்த
பெண்ணுக்கு அன்பளிப்பாகத் தரப்படுகின்றன.
இம்மஞ்சள்
நீராட்டு விழா முற்றிலும் பெண்களால் நடத்தப்படும் சடங்கேயாயினும், பின்னர்த் தனி மண்டபத்தில்
பெருவிழாவாகாகக் கொண்டாடும்பொழுது, ஐயர் வைத்துச் சடங்குகளைச் செய்வது இப்பொழுது வழக்கமாகி
வருகிறது.
மஞ்சள்நீராட்டு
விழாவில் பூப்படைந்த பெண்ணுக்கு நீராட்டுச் செய்தல், அலங்கரித்தல், சபைக்கு அழைத்து
வருதல், குலதெய்வ மற்றும் இறைவழிபாடு செய்தல், தாய்மாமன் சீர் செய்தல், மற்ற நெருங்கிய
உறவினர்கள் சீர் செய்தல், தாய்மாமனால் கொடுக்கப்பட்ட புத்தாடைகளைக் கட்டிக்கொண்டு வந்து
மனையில் உட்காரவைத்தல், நலங்கு வைத்தல், நலங்கு வைத்த பெண்களுக்குத் தாம்பூலம் அளித்தல்,
கண்ணேறு கழித்தல், பெரியோர்களிடம் ஆசி பெறுதல், விருந்தளித்தல் எனச் சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன.
இச்சடங்குகள் சாதி மற்றும் ஊர் வழக்கப்படி மாறுபடுவது உண்டு.
பிற நாடுகளில் மஞ்சள் நீராட்டு விழா:
பெண்கள்
பூப்படைதல் என்பது இயற்கையான நிகழ்வாதலால், அந்நிகழ்வினை உலகிலுள்ள பல நாட்டினர் ஒரு
விழாவாகக் கொண்டாடுவதில்லை. ஆயினும் உலகின் பல நாடுகளில் உள்ள பழங்குடியினர் பூப்பெய்தலை
வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகக் கொண்டு, சில சடங்குகளைச் செய்கிறார்கள். அவை யாவற்றையும்
விரிக்கிற் பெருகும். எனவே அவற்றுள் சிலவற்றை மட்டும் சிற்சில வரிகளில் விளக்குவாம்.
இந்தியாவில்
சில பழங்குடியினர் பூப்படைந்த பெண்ணைச் சிலநாட்கள் தனியிடத்தில் ஒதுக்கி வைத்திருந்து,
பின்னர் ஓடையில் குளிக்கச் செய்து, புத்தாடை அணிவித்து மகிழ்வர். சில பழங்குடியினர்
பூப்படைந்த பெண்ணைக் கிழக்கு நோக்கிக் கதிரவனைப் பார்த்து அமரச் செய்து நீரூற்றிக்
குளிக்கச் செய்வர். பச்சை கோழிமுட்டையை நல்லெண்ணெயில் கலந்து கொடுப்பர். 13
நாட்கள் கழித்துப் பச்சரிசி மாவில் வெல்லம் கலந்து கொடுப்பர். இதைப் பச்சமா எனக்கூறி
அனைவருக்கும் கொடுப்பர்.
இலங்கையில்
தமிழகத்தைப் போன்றே விரிவான சடங்குகளுடன் செய்யப்படுகிறது. அவர்கள் பூப்பு நீராட்டுச்
சடங்கினைச் ‘சாமத்தியச் சடங்கு” என்றழைக்கிறார்கள்.
ஆப்பிரிக்க,
அரேபிய நாடுகளின் சில பகுதிகளில் பெண் பருவமடைந்ததும், வீட்டின் வாசலில் கொடியைக் கட்டிப்
பறக்கவிடுவர். இதைப் பார்த்துப் பெண் கேட்டு வருவார்கள் என நம்புகிறார்கள்.
ஆப்பிரிக்காவின்
சுலு இனத்தவர் பெண் பருவமெய்திய நாளில் ஆட்டைப் பலியிடுவர். பின்னர் அப்பெண்ணை நதியில்
நீராடச் செய்து, உடலெங்கும் சிவந்த களிமண்ணைப் பூசிவிடுவர்.
இந்தோனேசியா,
பாலித்தீவு பழங்குடியின மக்கள், பருவமடைந்த பெண்ணின் பற்களைக் கூர்மையாக்குவர். இதனால்
அப்பெண்ணைச் சுற்றியுள்ள தீயசக்திகள் விலகுவதாக நம்புகின்றனர்.
உருசியாவில்
பருவமடைந்த பெண்ணின் முகத்தில் தாய் ஓங்கி அடிக்க, கன்னம் சிவக்குமானால், அதை நல்ல
அறிகுறியாக எடுத்துக் கொள்வர்.
கானாவில்
பருவமடைந்த பெண்ணை அரை நிர்வாணமாக்கி ஊரைச் சுற்றி வரச் செய்வர். இச்சடங்கை ஒரு திருவிழா
போல் கொண்டாடுவர்.
நேபாளத்தில்
பூப்படைந்த பெண்ணை இருட்டறையில் அடைத்து வைத்திருந்து, ஒரு நல்ல நாளில் அப்பெண்ணுக்கும்
சூரியபகவானுக்கும் திருமணச் சடங்கு செய்வர்.
ஜப்பானில்
காரணம் ஏதும் சொல்லாமல் உற்றார் உறவினர்களை விருந்துக்கு அழைத்து, உணவில் சிவந்த அரிசியும்
பீன்சும் பரிமாறுவர். இதைக் கண்டு வீட்டில் பெண் பருமடைந்துள்ள செய்தியை அறிந்து கொள்வர்.
(விக்கிப்பீடியா)
முடிவுரை:
மேலைநாட்டினர்
பெண்கள் பூப்படைதலை ஒரு வாழ்க்கை நிகழ்வாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் நம் தமிழ்ச்சமூகம்
மனித இன வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையான பூப்படைதலை, ஓர் ஆதார நிகழ்வாகக் கருதுகிறது. அதனால்தான்
அதனை ஒரு முக்கிய சடங்காகவும், ஒரு விழாவாகவும் கொண்டாடி மகிழ்கிறது. ”பெண் திருமணத்திற்குத்
தயாராகி விட்டாள் என்பதை சமுதாயத்திற்குத் தெரியப்படுத்தவே பூப்புச்சடங்கை எல்லா இனத்தவர்களும்
நடத்துகின்றனர்” எனப் பெரியோர்கள் கூறுவதும் இங்கு நோக்கத்தக்கது. ஆயினும் இந்நாகரீக
உலகில் விடாப்பிடியான சடங்குகளுடன் இவ்விழா தேவையா? எனும் வினா ஒலிக்கத் தொடங்கிவிட்டது.
சுகாதாரத்தின் அடிப்படையில் இச்சடங்குகள் செய்யப்பட்டாலும், அது தீட்டு எனும் போர்வையில்
பெண்ணடிமைக்கு வழி வகுத்துக் கொண்டிருக்கிறது எனும் குரல் வலுத்து வருவதையும் மறுக்க
முடியாது. ஆய்வுலகம் இச்சடங்கினைப் பெண்களின் உளவியல் நோக்கிலும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அப்பொழுதுதான் இதற்கான தீர்வு கிடைக்கலாம்.
**********
ஆய்வுக்குப் பயன்பட்ட நூல்கள் மற்றும் கட்டுரைகள்:
1.
தொல்காப்பியம்,
பொருளதிகாரம் – இளம்பூரணர் உரை
2.
தொல்காப்பியம்,
பொருளதிகாரம் – நச்சினார்க்கினியர் உரை
3.
பன்னிருபாட்டியல்.
4.
புறநானூறு.
5.
திருவாசகம்
6.
மெய்நிகர்ப்
பல்கலைக்கழகம். தமிழ்ப்பட்டப்படிப்புப் பாடப்பொருள்கள்.
7.
பக்தவத்சல
பாரதி. 2008. தமிழர் மானுடவியல். கோவை:
அடையாளம் பதிப்பகம்.
8.
விக்கிப்பீடியா.
2017. சடங்கு. (இணையதளக் கட்டுரை).
9.
விக்கிப்பீடியா.
2016. பூப்பு. (இணையதளக் கட்டுரை).
10. தமிழாசான். 2007. தமிழரின் வாழ்வியல் சடங்குகள்.
(இணையதளக் கட்டுரை).
11. அன்னா. 2011. அடிப்படை அறிவியல் தொடர் - பெண்ணின்
இனப்பெருக்கத் தொகுதி. (இணையதளக் கட்டுரை)
**********
பெண்ணுரிமை தந்திட்ட பெருமகனார் (கட்டுரை)
பெண்ணுரிமை தந்திட்ட
பெருமகனார்
கவிஞர், கலைமாமணி நா.இராசசெல்வம்,
ஆசிரியர் (ஓய்வு) புதுச்சேரி, இந்தியா.
உயிர்களின் பரிணாம வளர்ச்சியில்
மனித இனம் தோன்றியது. முதலில் அது காட்டுமிராண்டியாய் இருந்தது.
பின்னர்
மெல்ல மெல்ல நாகரிகம் அடையத் தொடங்கியது. அந்நாகரிக
வளர்ச்சியில் குடும்ப அமைப்பு முறை தோன்றியது. ஆண்கள்
வேட்டையாடுவதும் ஆடு, மாடுகளை மேய்ப்பதுமாகச்
சுற்றித் திரிந்தனர். பெண்கள் தங்கள் குழந்தைகளைப்
பேணி வளர்த்தனர்; வாழிடங்களைக் காத்தனர்;
தங்களைச்
சுற்றியிருந்த இடங்களில் விவசாயம் செய்தனர். எனவே
தொடக்கத்தில் பெண்களை மையமிட்டுக் குடும்ப முறை அமைந்திருந்தது.
அது
தாய்வழிச் சமூகம் எனப்பட்டது. அச்சமூகம்
பெண்களை உயர்வாகக் கருதியது; தெய்வமாகப்
போற்றியது. நாளடைவில் அந்நிலை மாறி விவசாயம்
ஆண்கள் கைக்கு மாறியது. உற்பத்திப் பொருள்கள் ஆண்களை
அடைந்தன. உடைமை வழி உரிமையும் மாறியது.
ஆண்களின்
கை ஓங்கியது. தாய்வழிச் சமூகம் தந்தைவழிச் சமூகமாக மாறியது. பெண்கள்
இரண்டாம் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இந்நிலை, 18-ஆம் நூற்றாண்டு
வரையும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. 19-ஆம் நூற்றாண்டில்
பெண்களிடையே மெல்ல விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. பெண்களின் உரிமை
பற்றிப் பேசப்பட்டது. பெண்ணுரிமைக் குரல் எழுந்தது. 20-ஆம் நூற்றாண்டில்
பெண்கள் உரிமை பெற்றனர்; சமமாக மதிக்கப்பட்டனர். ஆயினும் இன்றும்
அவ்வடிமை நிலை பல இடங்களில் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இச்சூழலில் இசுலாமியம்
1400
ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே
பெண்களுக்கு உரிமைகள் வழங்கியது; பெண்களைப் போற்றியது எனச் சொல்லப்படுகிறது. அதுபற்றிய ஆய்வில்
உலக மதங்களில் பெண்களின் நிலை என்ன? உலக வரலாற்றில் பெண்களின் நிலை என்ன? பெண்ணியம் என்ற
சிந்தனை எப்பொழுது தோன்றியது? உலகில் பெண்களுக்கான உரிமைகள் எப்பொழுது வழங்கப்பட்டன? இசுலாமியர்களின் வேதமாகிய திருக்குரானில் பெண்ணியம்
எவ்வாறு பேசப்படுகிறது? என்பன பற்றியும் அதற்கான வரலாற்றுப் பின்னணிகளையும்
இனிக் காண்போம்.
உலக மதங்களில் பெண்கள்:
குடும்பம் குடும்பமாக
வாழத் தொடங்கிய மனிதன், பின் குழுக்களாகச் சேர்ந்து வாழ்ந்தான். நாளடைவில் குழுக்களுக்குள்
சண்டை ஏற்பட்டது. சண்டையில் பலர் மாண்டனர். இதனால் மனிதன் அமைதியை
வேண்டி அரச வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டான். அரசை நிலைநிறுத்துவதற்காகப்
போர் புரியத் தொடங்கினான். இவ்வாறு எத்தனை முயற்சிகள் மேற்கொண்டாலும் அவனது
வாழ்க்கையில் அமைதி ஏற்படவில்லை. அதற்கான வழிகளைத் தேடினான். நன்னெறி கூறும்
மதங்களை உருவாக்கினான். பல்வேறு மதங்கள் தோன்றின. அவற்றுள் இந்து, கிறித்துவம், இசுலாம், புத்தம், ஜைனம், சீக்கியம், யூதம் என ஒரு சிலவே
உலகமெலாம் பரவி நின்றன. உலகில் பரவிய மதங்கள் அனைத்தும், எல்லா உயிர்களிடத்தும்
அன்பு காட்டவே வழி காட்டின. ஆயினும் எல்லா உயிர்களையும் சமமாக நேசிக்கும் அன்பு
உருவாகவில்லை. ஆண்–பெண், உயர்ந்தவர்-தாழ்ந்தவர், ஏழை–பணக்காரர் எனப்
பாகுபாடு இருந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது. குறிப்பாகப் பெண்களை
அடிமைப்படுத்துவது முற்றிலுமாக நீங்கவில்லை. இதற்குப் பல காரணங்கள்
சொல்லப்படுகின்றன. ஆயினும் மதங்களைப் போதித்த வேதங்களும் சில நேரங்களில்
இதற்குக் காரணங்களாகின்றன.
”கடவுள் முதலில்
ஆணைப்படைத்தான். ஆதாமாகிய அவ்வாணின்
விலா எலும்பிலிருந்தே ஏவாளைப் படைத்தான். அந்த ஏவாளே முதல்
மனிதனாகிய ஆதாம் தவறிழைக்கக் காரணமானாள். எனவே பெண்கள் அடக்கி
வைக்கப்பட்டார்கள்”
என்று விவிலியம் கூறுகிறது.
”கணவன் துர்ப்பழக்கமுள்ளவனாக
இருந்தாலும், அந்நிய ஸ்திரீ லோலனாக
இருந்தாலும், நற்குணமில்லாதவனாக
இருந்தாலும் பதிவிரதையான ஸ்திரீயானவள் அவனைத் தெய்வத்தைப்போல் பூசிக்க வேண்டியது”
என்று இந்திய வடமொழி வேதங்கள் கூறுகின்றன.
”பெண்ணே! நீ குழந்தைப் பருவம்வரை
அப்பன் சொன்னதைக் கேள். வளர்ந்து மணமானதும்
கணவன் சொன்னதைக் கேள். உனக்குக் குழந்தை
பிறந்து தலையெடுத்ததும் உன் மகன் சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும். உனக்கு இதுதான்
கதி. நீ சுதந்திரமாக
வாழத் தகுதியற்றவள். ஆண் சொல்படி கேள்”
என மனுநீதி கூறுகிறது.
மதங்கள் அனைத்தும்
ஆண்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே இயங்கி வருகின்றன. உலகப் பெரு மதங்களாகிய
கிறித்துவம், இசுலாம், இந்து போன்ற எந்த மதங்களும் பெண்களைக் கோவிலுக்குள்
அனுமதிப்பதில்லை. பெண்கள் தீண்டத்தகாதவர்கள்; கோயில்களில் பூசை
செய்யத் தகுதியற்றவர்கள் என்று பெண்களை ஒதுக்கி வைக்கின்றன. அதற்கு அவர்களின்
மாதவிடாய் போன்ற இயற்கை நிகழ்வுகள் காரணங்களாக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு பல நிலைகளில்
மதங்களும், மதத்தின் அடிப்படையில் எழுந்த வேதங்களும் பெண்ணடிமைக்கு வழி வகுத்தன.
உலக வரலாற்றில் பெண்ணுரிமை:
’ஆதாமின் விலா எலும்பிலிருந்து
ஏவாள் உருவாக்கப்பட்டாள்’ என்பதிலிருந்து, அஃதாவது மனிதகுல வரலாறு தொடங்கியதிலிருந்தே
பெண்கள் அடக்கி வைக்கப்பட்டு வருகிறார்கள்.
கி.பி. 586-இல் பிரஞ்சுக்காரர்கள், ’பெண்கள் மனித இனத்தைச்
சார்ந்தவர்களா? இல்லையா?’ என்பது பற்றி ஆராயக் கமிட்டி அமைத்தார்கள் என்ற செய்தி, அக்காலத்தில் பெண்கள்
எந்தளவிற்குத் தாழ்நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தார்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
கி.பி. 1567-இல் ஸ்காட்லாந்து
பாராளுமன்றம், ‘பெண்களுக்கு எந்த உரிமையும் அளிக்கக் கூடாது’ என்றே சட்டம் இயற்றியுள்ளது.
கி.பி. 1805 வரை, ’ஒரு கணவன் தன் மனைவியை
6 பென்னி காசுகளுக்கு
விற்க முடியும்’ என ஆங்கிலேயச் சட்டம் இருந்தது என்றும், 19-ஆம் நூற்றாண்டின்
நடுப்பகுதி வரை, ’ஆங்கிலேய பொதுச் சட்டப்படி பெண்கள் குடியுரிமையின்றியே இருந்தார்கள்’ என்றும் வரலாறு
தெரிவிக்கின்றது.
’பெண்களையும் பிராமணரல்லாதவர்களையும்
கொல்லுதல் பாதகமாகாது’ என வடமொழி சாத்திரங்கள் கூறி வந்தன.
இந்தியாவில் 19-ஆம் நூற்றாண்டு
வரை தோஷம், பால்ய விவாகம், சதி, விதவைத் திருமண
மறுப்பு, சொத்துரிமையின்மை எனப் பெண்கள் வஞ்சிக்கப்பட்டே வந்தார்கள்.
இத்தகைய சூழலில்
19-ஆம் நூற்றாண்டில்தான்
ஐரோப்பாவில் பெண் விடுதலை பற்றிப் பேசப்பட்டது. கி.பி. 1837-இல் சார்லஸ் ப்யூரியே
என்பவர்தான் முதன் முதலாகப் ’பெண்ணியம்’ (Feminism) என்ற சொல்லைக் கையாளத்
தொடங்கினார். அதன் பின்னரே பெண்ணியம் பற்றிப் பரவலாகப் பேசப்பட்டது.
பழங்காலத்தில் ஆண்களுக்கு
மட்டுமே வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டு வந்தது. கி.பி. 1780-இல்தான் ’பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை
வழங்கப்பட வேண்டும்’ என்கிற இயக்கம் பிரான்சு நாட்டில் தொடங்கப்பட்டது.
கி.பி.1860-இல் சுவீடன், இங்கிலாந்து மற்றும்
அமெரிக்காவின் சில மாகாணங்களில் மட்டும் பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமை வழங்கப்பட்டது.
கி.பி.1893-இல் நியூசிலாந்து
நாடு வளர்ந்த எல்லாப் பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்கிய முதல் நாடாகத் திகழ்கிறது. அதன்பின் ஆஸ்திரேலியாவில்
1895-இல் பெண்கள் அனைவரும்
வாக்குரிமை பெற்றனர்.
ஐரோப்பா நாடுகளில்
பின்லாந்து நாடுதான் 1907-இல் முதன் முதலாகப் பெண்கள் அனைவருக்கும்
வாக்களிக்கும் உரிமையை வழங்கியது.
இந்தியாவில் 1919-இல் பெண்களுக்கு
வாக்களிக்கும் உரிமை வழங்கப்பட்டது.
இவ்வாறு உலக வரலாறு
நெடுகிலும் பெண்களுக்கான உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு வந்ததும், 20-ஆம் நூற்றாண்டில்தான்
முழுமையான பெண்ணுரிமை உலகமெலாம் மலர்ந்தது என்பதும் பெண்ணுரிமை பேசிய மேல்நாட்டாரின்
நிலையாகக் காணக் கிடைக்கின்றது.
இசுலாம் மார்க்கத்தில் பெண்ணுரிமை:
உலகமெலாம் 20-ஆம் நூற்றாண்டு
வரை பெண்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டும், உரிமை மறுக்கப்பட்டும்
வந்திருக்கும் சூழலில், 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே
பெண்களுக்கும் உரிமைகளை வழங்கிய ஒரு சமுதாயம் மலர்ந்திருக்கிறது என்பதை அறியும்பொழுது
வியப்படையாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவ்வாறு பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பெண்ணுரிமை
வழங்கிய சமூகம் இசுலாம் சமூகம் ஆகும்.
இசுலாம் என்பது
ஒரு மார்க்கம். அம்மார்க்கம் அண்ணல் நபிபெருமானால் வகுத்தளிக்கப்பட்டது. இறைவனால் அருளப்பட்ட
திருவசனங்களை நபிகளார் தொகுத்துத் தந்தார்கள். அத்திருவசனங்களாகிய
வேதங்கள் சொல்லும் வழியில் நடப்பவர்களே இசுலாமியர்கள். அதுவே இசுலாம் மார்க்கம். அம்மார்க்கமே திருக்குரான்.
நபி பெருமானாரால்
அளிக்கப்பட்ட திருக்குரானில் காணப்படும் பெண்ணியச் சிந்தனைகளை இனிக் காண்போம்.
சொத்துரிமை:
“( மரணமடைந்த ) தாய், தந்தையரும் நெருங்கிய
உறவினரும் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் ஆண்களுக்குப் பங்குண்டு. (அது போல) தாய், தந்தையரும் நெருங்கிய
உறவினரும் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் பெண்களுக்கும் பங்குண்டு; அச்சொத்துக் குறைவாகவோ, அதிகமாகவோ இருந்தாலும்
சரியே! இந்தப் பங்கு அல்லாஹ்வினால்
நிர்ணயிக்கப்பட்டதாகும்”
பாகம்.5. அத்.4 அன்னிஸா - 7
உலகமெலாம் காட்டுமிராண்டித்
தனமாகப் பெண்களை அடிமைப்படுத்தி வைத்திருந்த நாட்களிலேயே, நபி பெருமானார்
பெண்களுக்குச்
சொத்துரிமையை அளிக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனையை விதைத்திருக்கிறார் என்பதை எண்ணிப்
பார்க்கும்பொழுது பெரும் வியப்பாக இருக்கின்றது. அதுமட்டுமல்லாமல்
உலகமெலாம் பெண்ணுரிமைக்காகப் போராடி உரிமை பெற்றுத் தந்த உலகப் பெண்ணியச்
சிந்தனையாளர்கள் அனைவருக்கும் அவரே முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார் என்பதும் பெருமை
கொளத்தக்கதாகும்.
மறுமண உரிமை:
கணவன் இறந்த பிறகு அல்லது விவாகரத்து
ஆன பிறகு, அந்தப் பெண் திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பினால், அவளுக்குத் தடையாக
இருக்கக்கூடாது, அவளை அனுமதிக்க வேண்டும் என்று பெண்களுக்குரிய உரிமையை நிலைநாட்டிய பெருமகனாரின்
திருவசனத்தைப் பாருங்கள்.
”உங்களில் எவரேனும்
மனைவியரை விட்டு மரணமடைந்துவிட்டால், அவருடைய அந்த மனைவியர்
நான்கு மாதம் பத்து நாட்கள் தாமதமாகக் காத்திருக்க வேண்டும். அப்படித் தங்களின்
தவணையை நிறைவு செய்துவிட்டு தங்கள் தனிப்பட்ட விஷயத்தில் (தம் விருப்பத்திற்கொப்ப) ஒழுங்கான முறையில்
செயல்பட அவர்களுக்கு உரிமையுண்டு.”
பாகம்.2. அத்.2 அல்பகறா - 234
”நீங்கள் பெண்களை
விவாகரத்துச் செய்து, அவர்கள் தங்களின் (இத்தா) தவணையை நிறைவு செய்தால், பிறகு அவர்கள், தங்களுக்குரிய துணைவர்களை
நேர்மையான முறையிலும் – பரஸ்பர பொருத்தத்தின்
அடிப்படையிலும் திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பினால் அவர்களைத் தடுக்காதீர்கள். இவ்வாறு (ஒருபோதும் செயல்படக்
கூடாது என்று) உங்களில் – அல்லாஹ்வின் மீதும், இறுதித் தீர்ப்பு
நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு அறிவுரை கூறப்படுகின்றது. இதுவே உங்களுக்கு
மிகத் தூய்மையானதும், பண்புமிக்கதுமான
வழிமுறையாகும். மேலும், அல்லாஹ் நன்கு அறிவான்; நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள்.”
பாகம்.2. அத்.2 அல்பகறா – 232
இன்றைக்கும் விதவைப் பெண்களை வேறுபட்ட
கண்ணோட்டத்தோடும், வக்கிரத்தோடும் பார்க்கின்ற உலகிலேயே நாம் வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இத்தனை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னால், பெண்களுடைய மறுமணம்
பற்றிச் சிந்தித்ததோடு மட்டுமல்லமல், அவர்களுக்கான உரிமையை
நிலைநாட்டி, அதற்கான தீர்க்கமான முடிவையும் சொல்லியிருக்கிறார் என்றால் அண்ணலின் துணிவை
என்னென்று போற்றுவது?
அதுமட்டுமல்லாமல், மன வேறுபாட்டினால்
விவாகரத்து செய்துவிட்ட பிறகு, அவர்களை நல்ல முறையில் வாழச் செய்ய வேண்டும் என்றும்
வேண்டிக் கொள்கிறார். அல்லாது அப்பெண்களைப் பழிவாங்குகின்ற நோக்கில் யாரேனும்
ஈடுபடுவார்களேயானால் அவர்களுக்கு கடும் எச்சரிக்கை செய்வதையும் காணுங்கள்.
“நீங்கள் பெண்களை
விவாகரத்து செய்து அவர்களின் (இத்தா) தவணை முடியும் தருவாயை
அடைந்து விட்டால், நல்ல முறையில் அவர்களை
உங்களுடன் வாழச் செய்யுங்கள்: அல்லது நல்ல முறையில்
அவர்களை அனுப்பி விடுங்கள்! ஆனால் வரம்பு மீறும்
எண்ணத்துடனும், தொல்லை கொடுக்கும்
எண்ணத்துடனும் அவர்களை நீங்கள் தடுத்து நிறுத்தாதீர்கள்! அப்படி எவரேனும்
செய்தால், உண்மையில் அவர்
தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டவராவார். அல்லாஹ்வுடைய வசனங்களைப்
பரிகாசமாக எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள்! மேலும் அல்லாஹ், உங்கள் மீது பொழிந்திருக்கும்
அருட்கொடையை நினைவில் வையுங்கள்! மேலும் அவன் உங்கள்
மீது இறக்கியிருக்கும் வேதத்தையும், ஞானத்தையும் கண்ணியப்படுத்துங்கள்
என உங்களுக்கு அவன் அறிவுரை கூறுகின்றான். அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி
நடந்து கொள்ளுங்கள். மேலும் நிச்சயமாக
அல்லாஹ் யாவற்றையும் நன்கு அறிபவன் என்பதையும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.”
பாகம்.2. அத்.2. அல்பகறா - 231.
கணவனை இழந்த பிறகும் பெண்ணுக்குப் பாதுகாப்பு:
கணவனை இழந்தபின், ஒரு பெண்ணுக்கு
அவனுடைய உற்றார், உறவினர்கள் பாதுகாப்பு அளிக்காமல் விட்டு விட்டால், அவளுடைய நிலை என்னாவது
என்பது பற்றிக் கூட பெருமானார் சிந்தித்து வழி கூறியிருக்கிறார் என்று எண்ணும்பொழுது
அவர்தம் தீர்க்க தரிசனத்தை எண்ணி எண்ணிப் போற்றாமல் இருக்க முடியாது. இதோ அவர்தம் திருவசனத்தை
நோக்குங்கள்.
“உங்கள் மனைவியரை
விட்டு மரணமடைவோர், தம் மனைவியரின்
நலன் கருதி, (வீட்டை விட்டு) அவர்கள் வெளியேற்றப்படாமல்
ஓராண்டு வரை அவர்களுக்கு வேண்டிய வாழ்க்கை வசதி அளிக்கப்பட வேண்டுமென மரண சாஸனம் செய்ய
வேண்டும். ஆனால், அவர்களாகவே வெளியேறிய
பிறகு அவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட விஷயத்தில் ஒழுங்கான முறையில் செயல்பட்டால் உங்கள்
மீது எந்தப் பொறுப்புமில்லை. மேலும், அல்லாஹ் யாவற்றின்
மீதும் வல்லமை மிக்கோனும், பேரறிவாளனுமாய்
இருக்கின்றான்.”
பாகம்.2. அத்.2. அல்பகறா - 240.
ஒழுக்கமுள்ள பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு:
இறை நம்பிக்கையோடும்
கற்போடும் வாழும் பெண்களுக்குப் பெருமானார், எத்தகைய பாதுகாப்பை
ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் பாருங்கள்.
“இறை நம்பிக்கை கொண்டோரிடையே
மானக்கேடான செயல் பரவிட வேண்டுமென எவர்கள் விரும்புகின்றார்களோ, அவர்கள் இம்மையிலும்
மறுமையிலும் துன்புறுத்தும் தண்டனைக்கு உரியவர்களாவர். மேலும் அல்லாஹ்
அறிகின்றான்; நீங்கள் அறிவதில்லை.”
பாகம்.18. அத்.24. அந்நூர் – 19.
”கற்புடைய, கள்ளங்கபடமற்ற, இறைநம்பிக்கை கொண்ட
பெண்கள் மீது எவர்கள் அவதூறு கூறுகின்றார்களோ அவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் சபிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். அவர்களுக்குக் கடும்
வேதனையும் இருக்கிறது”.
பாகம்.18. அத். 24. அந்நூர் – 23.
“எவர்கள் கற்புடைய
பெண்கள் மீது அவதூறு சொல்லி பின்னர், நான்கு சாட்சிகளைக்
கொண்டு வரவில்லையோ அவர்களுக்கு எண்பது சாட்டையடிகள் கொடுங்கள். இனி, அவர்கள் கூறும்
சாட்சியத்தை என்றைக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளாதீர்கள். மேலும் அவர்களே
தீயவர்கள்.”
பாகம்.18. அத். 24. அந்நூர் – 4.
விபச்சாரம் செய்யும் ஆண்களுக்கும் தண்டனை:
இன்றைய சமுதாயம், உலகில் விபச்சாரம்
செய்யும் பெண்களை மட்டும் குற்றவாளியாக்கிப் பார்ப்பதும், அவர்களுக்கு மட்டும்
தண்டனை வழங்கத் துடிப்பதுமாக இருக்கின்றது. இயேசுநாதர் வாழ்ந்த
காலத்திலும் இக்கொடுமைகள் இருந்ததாக விவிலியம் காட்டுகின்றது. திருவள்ளுவரும்
பாரதியாரும் கூடக் கற்பினை இருபாலார்க்கும் பொதுவாக்கிய சமுதாயத்தையே காண விழைந்தனர். இதையெல்லாம் தமது
தீர்க்க தரிசனத்தால் நன்குணர்ந்த நமது நபிபெருமானார், விபச்சாரம் செய்யும்
ஆண்,
பெண் இருபாலாரையும்
குற்றவாளிகளாக்கித் தண்டனை அளிக்கும்படி அருளியுள்ளார்.
“விபச்சாரம் செய்த
பெண், விபச்சாரம் செய்த
ஆண் இவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் நூறு சாட்டையடி கொடுங்கள். மேலும், நீங்கள் அல்லாஹ்வின்
மீதும் மறுமை நாள் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாயிருந்தால், அல்லாஹ்வுடைய தீனின் – மார்க்கத்தின் விவகாரத்தில்
இவர்கள் மீதுள்ள இரக்கம் உங்களைப் பாதித்து விடக்கூடாது. மேலும், இவர்களுக்குத் தண்டனை
அளிக்கும் போது, இறை நம்பிக்கையாளர்களின்
ஒரு குழு அங்கே இருக்க வேண்டும்.”
பாகம்.18. அத்.24. அந்நூர் – 2.
ஆண் அளிக்க வேண்டிய வரதட்சணை:
உலகிலுள்ள பல நாடுகளில்
வரதட்சணை என்பது இல்லையாயினும், இருக்கின்ற சில நாடுகளில், அது பெரும் தீய
பழக்கமாகப் பரவியிருக்கின்றது. வரதட்சணை என்பது, மணம் செய்து கொள்ளும்
மணமகனுக்கு, மணமகள் வீட்டார் தரவேண்டிய பொருட்கொடையாக இருக்கின்றது. அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
அதிகமாகி, இன்றைய சமுதாயத்தில் கட்டாயமாகத் தர வேண்டிய பெரும் பொருட்கொடையாகி விட்டது. இதனால் பல பெண்களின்
திருமணம் தடையாகிப் போவதும், திருமணமானப் பெண்கள், வரதட்சணைக் கொடுமையால்
சித்ரவதை அனுபவிப்பதும், இறந்து போவதும், பலர் வாழாவெட்டியாவதும்
வாடிக்கையாகி வருகின்றது. இது ஒரு பெரும் சமுதாயப் பிரச்சனையாகி, அரசாங்கமே தடைச்சட்டம்
போட வேண்டிய கெடுநிலையும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இவற்றையெல்லாம்
தமது தீர்க்க தரிசனத்தால் நண்குணர்ந்த நபிபெருமானார், அன்றைக்கே அதற்கான
நல்வழியைக் காட்டிச் சென்றிருக்கிறார். இன்றைய நிலைக்கு
மாறாகத் திருமணம் செய்து கொள்ளும் மணமகன், மணமகளுக்குக் கட்டாயமாக
வரதட்சணை (மஹர்) கொடுக்க வேண்டுமென அன்றே அறிவுறுத்தியிருக்கிறார்.
“மேலும், பெண்களுக்கு அவர்களுடைய
மஹ்ரை (கடமையெனக் கருதி) மனமுவந்து அளித்து
விடுங்கள்! ஆயினும், அந்த மஹ்ரைலிருந்து
ஒரு பாகத்தை அவர்கள் உங்களுக்கு மனமுவந்து விட்டுக் கொடுத்தால், அதனை நீங்கள் தயக்கமின்றி
அனுபவிக்கலாம்.”
பாகம்.4. அத்.4. அன்னிஸா – 4.
முடிவுரை:
இவ்வாறு பல நிலைகளில்
நபிபெருமானர் தமது தீர்க்க தரிசனத்தால், எந்தெந்த வகைகளிலெல்லாம்
பெண்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்பதை எண்ணி எண்ணிப் பார்த்து, அவர்களுக்கான உரிமைகளை
அளிக்கும்படி தமது திருவசனத்தால் வழிகாட்டியிருக்கிறார்கள்.
ஆயினும் திருக்குரான்
அருளப்பட்ட காலச் சூழலை அறியாமலும், பெருமானார் வாழ்ந்த நிலச் சூழலை அறியாமலும், இசுலாம் மார்க்கத்தைத்
தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளாமலும், வேத வசனங்களை முழுமையாகப் படித்தறியாமலும் இசுலாம், பெண்ணுரிமையை மறுக்கிறது
எனச் சிலர் கூறுகின்றனர். இசுலாம் பெண்கள் பர்தா அணிவதையும், கல்வி மறுக்கப்படுவதையும்
அதற்கான காரணங்களாகக் காட்டுகின்றனர். பாலைவனப் பகுதியில்
வாழுகின்ற ஆண்கள் உடலையும் தலையையும் மூடி உடை அணிவதன் தேவையை உணர்ந்தவர்களும், இன்றைய நவ நாகரீக
மோகத்தால் அரை குறை ஆடை அணிகின்ற பெண்களின் பாதுகாப்பற்ற நிலையை உணர்ந்தவர்களும், உலகில் பெரும்பான்மையான
இசுலாம் பெண்கள் இன்று கல்வி பெற்றுச் சிறந்து வருவதையும் கண்ணுறுவோர் தம் கருத்தை
மாற்றிக் கொள்வாராக! பெண்ணுரிமை தந்திட்ட பெருமகனாரின் பெருமையை உணர்வாராக!
ஆதாரம்: திருக்குரான். 2009. சென்னை: IFT வெளியீடு.
**********
அட்சரம் மாறாத அல்-குர்ஆன் (கட்டுரை)
அட்சரம் மாறாத அல்-குர்ஆன்
(தூத்துக்குடி மாவட்டம் காயல்பட்டினத்தில் 08,09,10-07-2011 ஆகிய மூன்று நாட்கள் நடைபெற்ற இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய 15 ஆவது மாநாட்டில் படிக்கப்பட்ட கட்டுரை)
கவிஞர் நா.இராசசெல்வம்,
புதுச்சேரி,
இந்தியா.
அரபு நாட்டில் பிறந்த பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் இறைநெறியை ஒரு மார்க்கமாக கொண்டார்கள். அம்மார்க்கத்தை வழிநடத்திய காலங்களில்,இறைவனால் அவருக்கு அருளப்பட்ட வசனங்களையெல்லாம்; தம் மக்களுக்கு வேதமாகத் தந்தார்கள். அது அல்-குர்ஆன் என்று வழங்கப்படுகிறது. அதனைத் தமிழில் நாம் திருக்குர்ஆன் என்று அழைக்கிறோம். திருக்குர்ஆன் தொடக்கத்திலேயே முழுமையாக எழுதப்பட்ட நூலன்று. அவ்வப்பொழுது ஒவ்வொரு வசனமாக இறைவனால் இறக்கியருளப்பட்டது. அதன் ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி உள்ளது. இசுலாமிய மார்க்கப் போராட்டக் காலத்தில் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கும், தேவைகளுக்கும் தீர்வு காண வேண்டிய இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் அது இறைவனால் பெருமானுக்கு அருளப்பட்டது. மனித குலத்திற்கு எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதல்களே திருக்குர்ஆனாகும். திருக்குர்ஆன் நபி பெருமானாரால் (ஸல்) இயற்றப்பட்ட நூலன்று. இறைத்தூதர் அண்ணல் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுதவோ, வாசிக்கவோ தெரியாத ‘உம்மி’யாகவே இருந்தனர். இறைவன் வானவர் ஜிப்ராயீல் (அலை) வாயிலாக நபிகளாருக்குத் தெரிவித்த செய்திகளின் தொகுப்பே திருக்குர்ஆன் ஆகும்.
அண்ணலாரின் மறைவிற்குப் பிறகு, அத்திருக்குர்ஆன் அரபு நாடுகளிலும் அதன் அண்டைப் பகுதிகளிலும் பரவத் தொடங்கியது. பல்வேறு பகுதிகளில் பரவிய திருக்குர்ஆன் நாளடைவில் பல நிலைகளில் ஓதப்பட்டது. அதில் பல திரிபுகளும் ஏற்பட்டன. அதனால் அண்ணலாருக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த கலீபாக்கள் (ரலி) பெரிதும் கலக்கமுற்றனர். திருக்குர்ஆன் வசனம் உலகம் முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக ஓதப்படவும், எதிர்காலத்தில் அட்சரம் (எழுத்து மற்றும் ஒலி) மாறாது நிலையாக இருக்கவும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர். அவர்களின் பெருமுயற்சியின் பயனாகத் திருக்குர்ஆன் ஒரே மாதிரியாக எழுதப்பட்டு உலகின் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் அனுப்பப்பட்டது. இதனால் அவ்வேதம்; அருளப்பட்டு 1432 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும், ஒரே மாதிரியாக இன்றளவும் ஓதப்பட்டு வருகின்றது. இவ்வாறு அட்சரம் மாறாது நிலைத்து நிற்கும் அல்-குர்ஆனின் வரலாற்றை இசுலாம் அல்லாதவர்களும்;; அறிந்துகொள்ளும் வகையில் தருவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
இறைத்தூதர்:
எல்லாம் வல்ல இறைவன் இவ்வுலகத்தைப் படைத்தான். மனிதர்களைத் தோற்றுவித்தான்; அவர்களுக்கு உணரவும், சிந்திக்கவும், அறியவும் வேண்டிய ஆற்றலை அளித்தான். கீழ்ப்படிவதற்கும்ää அடிபணிவதற்கும்ää வணங்குவதற்கும் உரியவன் இறைவன் ஒருவனே என்பதை உணர்த்தினான்;தன்மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்களை நல்லடியார்களாகத் தேர்ந்தெடுத்தான். அவர்களைத் தன் தூதுவர்களாக நியமித்தான். தன் செய்திகளையும் கட்டளைகளையும் அவர்களிடம் அனுப்பினான். அத்தகைய இறைத்தூதர்கள் எல்லா நாடுகளிலும் தோன்றினர். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பல இறைத்தூதர்கள் வந்து கொண்டேயிருந்தார்கள். ஆயிரமாயிரம் எண்ணிக்கையில் அவர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள். இதுவரை 124 000 இறைத்தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டுள்ளதாக வரலாறு தெரிவிக்கின்றது. அவர்களுள் சிலரிடம் இறைவன் தன் வழிகாட்டுதல்களை அருளினான். அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதல் யார் மீது இறக்கியருளப்பட்டதோ அவர்கள்; நபி எனப்பட்டார்கள்;. மோசசு நபி என்பாரிடம் தவுறாத் வேதத்தையும், தாவூத் நபி என்பாரிடம் ஸபூர் வேதத்தையும், ஈசா நபி என்பாரிடம் இன்ஜீல் வேதத்தையும் இறைவன் அருளினான். ஆயினும் காலம்; செல்லச்செல்ல மக்கள் தவறான பாதைகளில் செல்லத் தலைப்பட்டனர். இறைவன் அருளிய நெறிமுறைகளிலிருந்து (தீன்) வழுவித் தவறான செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டனர். இறைவன் வகுத்த நியதிகளை விட்டுவிலகித் தம் இச்சைகளுக்கும் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கும் ஏற்றவகையில் தம் வாழ்வின் சட்டதிட்டங்களை மாற்றிக் கொண்டனர். இவ்வாறு இறைவன் படைத்த இனிய உலகத்தை அநீதியாலும் கொடுமைகளாலும் நிரப்பினர். இதனால் காலப்போக்கில் பல பிணிகளுக்கும் துன்பங்களுக்கும் ஆளாயினர். எனவே இறைவன் இறுதியாக மக்களைக் காப்பாற்றும் பொருட்டு, முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை இறைத்தூதராக அரபு நாட்டில் தோற்றுவித்தான். அவர்கள் முஹம்மது நபி (ஸல்) என்றழைக்கப்பட்டார்கள். அவர்களிடம் இறைவன் தன் வழிகாட்டுதல்களாக நான்காவது வேதமாகிய புறுக்கான்; வேதத்தை அருனிளான். அதுவே திருக்குர்ஆன் என்று அழைக்கப்படுகின்றது.
முஹம்மது நபி:
முந்திய நபிமார்கள் எந்தப் பணிக்காக அனுப்பப்பட்டார்களோ, அதே பணிக்காக அண்ணல் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களை இறைவன் அனுப்பி வைத்தான். முஹம்மது நபி அவர்கள் இறைவன் அளித்த மார்க்கத்தை (இசுலாத்தை) மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் பொறுப்பினை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அதனைத் தலைமையேற்று நடத்தத் தொடங்கினார்கள். வாழ்வின் உண்மைகளைப் பற்றி மனிதன் ஏற்படுத்திக் கொண்டுள்ள தவறான எண்ணங்களைப் போக்கி, அவர்களின் உள்ளத்தில் அடிப்படை உண்மைகளை வேரூன்றச் செய்வதையே தம் நோக்கமாகக் கொண்டார்கள்.
தொடக்கத்தில் பெருமானார் தாம் வாழ்ந்த மக்காவில் இசுலாத்தை ஒரு மார்க்கமாக நடத்திச் செல்ல மக்களிடம் அழைப்பு விடுத்தார்கள். தம் இனிய அறிவுரைகளால் மக்களை நல்வழிப்படுத்த முயன்றார்கள். பெருமானாரின் அழைப்பையேற்றுச் சிலர் இசுலாமிய மார்க்கத்தில் தம்மை இணைத்துக் கொண்டாhகள்;. பலர் சுயநலத்தாலும் அறியாமையாலும் மூதாதையர்களின் வழிமுறைகளில் கொண்ட பற்றினாலும் அண்ணலாரின் அழைப்பையேற்கத் தயங்கினார்கள். அவர்களுள் சிலர், பெருமானாரை எதிர்க்கவும் தலைப்பட்டார்கள். இதனால் நாளடைவில் இசுலாமிய மார்க்கத்தினருக்கும் எதிர்ப்பாளர்களுக்கும் இடையே போராட்டம்; உருவானது. எதிர்ப்பாளர்கள் இசுலாம் மார்க்கத்தை நசுக்கிவிட முயன்றனர். அம்மார்க்கத்தை ஒழிப்பதற்குப் பல வழிகளிலும் செயல்பட்டனர். அம்மார்க்கத்தாருடன் பொதுமக்கள் தொடர்பு கொள்ளாதிருக்கப் பொய்ப்பிரச்சாரம், குற்றச்சாட்டுகள், ஐயப்பாடுகளைக் கிளப்புதல், ஆட்சேபனைகள் என அனைத்துத் தடைகளையும் ஏற்படுத்தினர். அண்ணலாரின் பேச்சைக் கேட்காதவாறு மக்களைத் தடுத்தனர். இசுலாத்தை ஏற்றுக் கொண்டோரைக் கடுமையாகத் தாக்கினர். அதனால் பெரும்பாலான மக்கள் அச்சமுற்று மக்காவை விட்டு மதீனாவிற்குச் சென்றனர். மக்கா நகரில் பதிமூன்று ஆண்டு காலம் பல இன்னல்களைச் சந்தித்து வந்த இசுலாமிய மார்க்கம், வீறு கொண்டு எழுந்தது. தன் மார்க்கச் செயல்பாடுகளை இணக்கமான மதீனாவிற்கு மாற்றியது. நபிகளாரின்மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் தம் சொத்து சுகங்களையெல்லாம் துறந்து, மதீனாவிற்குக் குடிபெயர்ந்தனர்.
பெருமானாரின் அழைப்பையேற்றுச் செயல்பட்டு வந்த உம்மத்தே முஸ்லிமா குழு அதிகாரப்பூர்வமான ஆட்சியை மதீனாவில் நிறுவியது. அங்கும் நயவஞ்சகர்கள் சூழ்ச்சிகளைத் தொடர்ந்தனர். அவர்களின் சதியால் பல இடையூறுகள் ஏற்பட்டன. இத்தகைய இக்கட்டான காலத்தில் இறைவன் தன் வழிகாட்டுதல்களை நம் பெருமானாருக்கு அருளினான். இறைவனிடமிருந்து பெற்ற அண்ணலாரின் அருளுரைகளை ஏற்றுக் கொண்டு, உம்மத்தே முஸ்லிமா குழு மதீனாவில் பத்தாண்டு காலப் போராட்டம் நடத்தியது. அப்போராட்டத்திற்குப் பிறகு, உம்மத்தே முஸ்லிமா குழுää அரபு நாடு முழுவதையம் தன் ஆட்சியின்கீழ் கொண்டு வந்தது.
வஹி எனப்படும் திருவசனம்:
எல்லாம் வல்ல இறைவனிடமிருந்து நபிகளாரின்மீது இறக்கியருளப்பட்ட வழிகாட்டுதல்கள் (திருவசனங்கள்) வஹி எனப்பட்டது. இவ் வஹி எனப்படும் சொல்லுக்கு இரகசியமாக அறிவித்தல், மறைவாக இருந்து அறிவித்தல், உள்ளத்தில் ஒரு செய்தியைப் போட்டுவிடுதல் எனும் பொருள்கள் கூறப்படுகின்றன. எனவே வஹி என்பதற்கு அல்லாஹ்வின் வாக்கு எனப் பொருள் கொள்ளுதல் பொருத்தமாக இருக்கலாம்.
இத்தகைய வஹி, இறைவனால் நபிகளாரின் உள்ளத்தில் இறக்கி வைக்கப்படுவதென்பது ஒரு சாதாரண செயலல்ல. இறைவனால் அருளப்பட்ட ஓர் அருட்கொடை போன்றது. அண்ணலார் உள்ளத்தில் வஹி இறக்கியருளப்படும்பொழுது, உள்ளத்தின் ஆற்றல்களை ஒன்று திரட்டி, ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கிவிடும் நிலை அவர்களிடம் காணப்படும். அவர்கள் சுற்றுச்சூழலுடன் தொடர்பு அற்றவர்களாகிவிடுவார்கள். வெளிப்படையான புலனுணர்வுகள் எதுவும் துணை போகாது. முகம் சிவந்துவிடும். அண்ணலாரின் நரம்புகள் மீதும் கடுமையான சுமை ஏற்பட்டிருக்கிறது என்று தெரியும். அண்ணலார் மிகவும் சோர்ந்து போவார்கள். வஹி இறங்கும்பொழுது, கடுமையான குளிர் காலமானாலும் அண்ணலாரின் நெற்றியிலிருந்து வியர்வை வழிந்தோடும். இவ்வாறு மேலோங்கிய, இறைவன் இறக்கியருளிய வஹியை உள்ளத்தில் பெற்றுக் கொள்ளும் ஆற்றல் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே ஏற்பட்டிருந்தது.
திருக்குர்ஆன் இறங்கியது:
இசுலாமிய மார்க்கப் போராட்டம் பல ஆண்டுகள் நடைபெற்றது. இப்போராட்டக் காலம் முழுவதும் வஹி நபிகளாரிடம் இறங்கிக் கொண்டேயிருந்தது. இறைவனால் இறக்கியருளப்பட்ட திருவசனங்களால் பெருமானார் மக்களை நல்வழிப்படுத்த முயன்றார்கள். மக்காவில், தொடக்கத்தில் பலர் அதற்குச் செவி சாய்க்கவில்லை. சிலர் கேலியும் கிண்டலும் செய்தனர். ஆனாலும் தொடர்ந்து வசனங்கள் அருளப்பட்டுக்கொண்டேயிருந்தன. இந்நிலையில் சமூகத்தில் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது. எதிர்ப்பு வளர்ந்தது. இப்புதிய இசுலாம் மார்க்கத்தை நசுக்கப் பலரும் பல வழிகளில் முயன்றனர். எதிர்ப்புகளுக்கிடையே மார்க்கமும் வலிமை பெற்றுக் கொண்டே வந்தது. இத்தகைய சோதனையான காலத்தில் இறைவனின் வசனங்கள் நம்பிக்கை ஊட்டுவதாக இருந்தன. எதிர்ப்பு மிகவும் பயங்கரமான நிலையை அடைந்தபொழுது, இறைத்தூதரும் அவருடைய தோழர்களும் இணக்கமான சூழ்நிலை இருந்த மதீனாவை நோக்கிச் சென்றனர். அங்கே ஒரே இரவில், இசுலாமிய அரசுக்கு அஸ்திவாரம் போடப்பட்டது. மதீனாவிலும் நயவஞ்சகர்கள் தொடர்ந்தனர். அவர்கள் செய்த சூழ்ச்சிகளுக்கும் சதிகளுக்கும் ஈடுகொடுக்க வேண்டியிருந்தது.
மதீனாவில் அரசு நிறுவப்பட்டவுடன் நீண்ட வசனங்கள் இறங்கலாயின. மக்காவிலும், மதீனாவிலும் ஏற்பட்ட இச்சோதனை மிகுந்த இருபத்துமூன்று ஆண்டு காலத்தில் இறைவனால் அருளப்பட்ட திருவசனங்களால் பெருமானார் மக்களை நல்வழிப்படுத்தி வந்தார்கள். மார்க்கம் எவ்வாறு போற்றப்பட வேண்டும்? அரசு எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும்? பண்பாடும் தூய்மையும் கொண்ட சமூகம் எப்படி உருவாக்கப்பட வேண்டும்? வாழ்வின் பல்வேறு நிலைகளில் மனிதன் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும்? எவ்வித நியதிகளின் அடிப்படையில் நடந்துகொள்ள வேண்டும்? Nghன்ற வி\யங்களையெல்லாம் தெளிவாக அறிவுறுத்திவந்தார்கள். இசுலாமிய மார்க்கம் தொடங்கி, அது எந்தெந்தச் சூழ்நிலைகளில் வளர்ந்ததோ, அதன் தேவைகளுக்கேற்பவும்,அதன் சூழ்நிலைக்கேற்பவும் திருக்குர்ஆன் இறைவனால் இறக்கியருளப்பட்டுக் கொண்டே வந்தது. பல சமயம், சிக்கலான பிர்ச்சனைகள் எழும்பொழுது,இறைவழிகாட்டுதல் (வஹி) வரும்வரை அண்ணலார் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. தொடக்கத்தில் மக்காவில் சிறு சிறு அத்தியாயங்களில் இறங்கிய வஹி, பின்னர் மதீனாவில் அரசு நிறுவப்பட்டவுடன் நீண்ட அத்தியாயங்களாக இறங்கலாயின. அதில் மனிதனின் முழுவாழ்வுக்கும் தேவையான எல்லா விதிமுறைகளும் அருளப்பட்டன. இவ்வாறு இருபத்துமூன்று ஆண்டுகள் இறைவனிடமிருந்து இறக்கியருளப்பட்ட திருவசனங்களின் தொகுப்பே திருக்குர்ஆன் ஆகும்.
எழுதி வைக்கப்பட்டன:
அண்ணலாரின் உள்ளத்தில் இறைவசனம் இறங்கியவுடன், பெருமானார் காதிப் (எழுதுபவர்) ஒருவரை அழைத்து அதனை முழுக்கச் சரியாக எழுதும்படிச் செய்துவிடுவார்கள். அப்பொழுது காதிப்கள், அவற்றைத் தோல் துண்டுகளிலேயும். எலும்புகளிலேயும், மரப்பட்டைகளிலேயும், இலைகளிலேயும் எழுதிவைத்தனர். அண்ணலாருக்கு இறைவசனம் இறங்கியதும் தம் தோழர்கள் பன்னிருவரில் (காதிப்கள்) எவரையாவது அழைத்து அதை எழுதச் செய்து, அதை எந்த அத்தியாத்தில் எந்த இடத்தில் வைக்க வேண்டும் என்றும் கூறிவிடுவார்கள். பின்னர் அதே வரிசைப்படி பெருமானார் அவர்கள் தொழுகையிலும் இதர நேரங்களிலும் அவ்வசனங்களை ஓதி வந்தார்கள். பெருமானாரின் தோழர்கள் அதை உடனுக்குடன் மனனம் செய்தும் வந்தனர். பெருமானார் காலத்திலேயே, நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் திருக்குர்ஆனை இதயத்தில் செதுக்கி வைத்தது போல மனனம் செய்து ஓதும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தார்கள். அவர்கள் ஹாஃபிள்கள் (திருக்குர்ஆனை மனனம் செய்தவர்கள்) என்றழைக்கப்பட்டனர்.
பெருமானார் மறைவுக்குப் பிறகு, ஒரு சிலர், ‘நாங்களும் தீர்க்கதரிசிகளே! எங்கள் உரைகளும் இறை வசனங்களே!’ என்று கூற ஆரம்பித்தனர். இதனால் பல குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன. இக்குழப்பத்தை நீக்கப் பல போர்களும் நடைபெற்றன. அப்போர்களில் பல ஹாஃபிள்கள் தங்கள் உயிர்களைத் தியாகம் செய்தார்கள். இந்த ஹாஃபிள்களின் தியாகமே, திருக்குர்ஆன் இன்றளவும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருவதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகத் திகழ்கின்றது.
கலீபாக்களின் முயற்சி:
அண்ணலாரின் மறைவிற்குப் பிறகு, பெருமானாருடன் உடனுறைந்து வாழ்ந்துவந்த கலீபாக்கள் (ரலி) இசுலாமிய அரசைக் கட்டிக் காத்து வந்தார்கள். அவர்களில் ஹசரத் அபூபக்கர், ஹசரத் உமர், ஹசரத் உஸ்மான், ஹசரத் அலீ எனும் நால்வரும் முக்கியமானவர்கள். நம் தமிழ்நாட்டில் மாவட்டம்தோறும் வழங்கப்படும் பேச்சுத் தமிழில் உள்ள மாறுபாட்டைப் போல, அரபுநாடுகள் முழுவதிலும் பேசப்பட்டு வந்த அரபு மொழியிலும் பல மாறுபாடுகள் இருந்தன. இதனால் அரபு மொழியிலும், அரபு மொழியுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்த பிற மொழிகளிலும் திருக்குர்ஆன் பல நிலைகளில் ஓதப்பட்டு வந்தது. இதனால் மாவட்டம்தோறும், மாநிலந்தோறும், நாடுகள்தோறும் ஓதப்பட்டுவரும் திருக்குர்ஆனில் பல மாற்றங்கள் இருந்தன. இதனைக் கண்ட ஹசரத் உமர் அவர்கள் பெரிதும் கவலை கொண்டார்கள். திருக்குர்ஆன் ஓதப்படுவதில் ஒழுங்குமுறையை ஏற்படுத்த வேண்டியதின் அவசியத்தை ஹசரத் அபூபக்கர் அவர்களிடம் வற்புறுத்தினார்கள். பெருமானார் தந்த திருக்குர்ஆன் பற்றிய பிரச்சனையில் முதலில் தயக்கம் காட்டிய அபூபக்கர் அவர்கள்ää பின்னர் உமர் அவர்களின் திட்டத்திற்கு உடன்பட்டார்கள்.
அட்சரம் மாறாத திருக்குர்ஆன்:
திருக்குர்ஆனை ஒழுங்குபடுத்தும் பணிக்காகப் பெருமானாரின் உதவியாளராகப் பணியாற்றி வந்த ஜைத்பின் ஃதாபித் அன்ஸாரி அவர்கள் நியமிக்கப்பட்டார்கள். இதற்கான விதிமுறைகளும் வகுக்கப்பட்டன. பெருமானார் விட்டுச் சென்ற சுவடிகளைத் தொகுத்தல், பெருமானாரின் கண்ணியம் மிகுந்த தோழர்களிடம் உள்ள சுவடிகளைத் திரட்டுதல், மனனம் செய்து வைத்துள்ள ஹாஃபிள்களின் உதவியைப் பெறுதல் எனும் மூன்று நிலைகளில் திருக்குர்ஆனின் வசனங்கள் முழுவதையும் ஒப்புநோக்கி, ஆதாரப்பூர்வமான, சரியான வசனங்களைப் பதிவு செய்தல் வேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. இந்த அடிப்படையில் திருக்குர்ஆனின் முழுமையான ஒரு பிரதி தொகுக்கப்பட்டது. அது உம்முல் முஃமினீன் ஹஃப்ஸா அவர்களின் வீட்டில் வைக்கப்பட்டு, மக்கள் அனைவரும் இந்த ஆதாரப்பூர்வமான தொகுப்பிலிருந்து நகல் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றும், அல்லது தங்கள் சுவடிகளை இதனுடன் ஒப்பு நோக்கித் திருத்திக் கொள்ள வேண்டுமென்றும் அறிவிப்பு விடுக்கப்பட்டது. ஹசரத் அபூபக்கர் அவர்களின் ஆணையை ஏற்று, ஹசரத் உஸ்மான் அவர்கள் இசுலாமிய நாடுகள் அனைத்திற்கும் அதிகாரப்பூர்வமான திருக்குர்ஆனின் படியை அனுப்பி, இதிலிருந்து எழுதப்பட்ட வசனங்களே ஓதப்பட வேண்டும் என்றும், பிறவற்றையெல்லாம் அழித்துவிட வேண்டுமென்றம் ஆணையிட்டார்கள். இன்று நம்முடைய கரங்களிலே இருக்கும் திருக்குர்ஆன், அன்று உஸ்மான் அவர்கள் இசுலாமிய உலகின் பல பகுதிகளுக்கும் அனுப்பிய பிரதிகளுக்கு முற்றிலும் சரியான நகலேயாகும். இவர்களின் பெருமுயற்சியால்தான் திருக்குர்ஆனின் வசனங்கள் 1432 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் அட்சரம் பிசகாமல் இன்றளவும் ஓதப்பட்டு வருகின்றன. பாடவேறுபாடு இல்லாத ஒரே வேதமாக உலகம் முழுவதும் இருந்து வருகின்றது. உலகின் எம்மூலையில் ஓதப்படும் திருக்குர்ஆனும், உலகின் எம்மூலையில் விற்கப்படும் அரபு மொழியிலுள்ள திருக்குர்ஆன் வசனங்களும் அட்சரம் மாறாமல் இருந்து வருவதற்கு இம்மாபெரும் கலீபாக்களின் முயற்சிகளே முழுமுதற் காரணங்களாகும்;.
எழுத்தெண்ணிக் காக்கப்படும் வழிமுறை:
திருக்குர்ஆனில் உள்ள அத்தியாயங்கள், திருவசனங்கள், சொற்கள், எழுத்துக்கள், கோடுகள்,புள்ளிகள் என அனைத்தும் கணிக்கப்பட்டுள்ளன.
திருக்குர்ஆனின் உட்பிரிவுகள்:
1. மன்ஸில்கள் 7
2. ஜூஸ்வுகள் என்னும் பாகங்கள் 30
3. ஸ_ராக்கள் என்னும் அத்தியாயங்கள் 114
4. ருகூவுகள் 588
5. ஆயாத் என்னும் வசனங்கள் 6666
(கூஃபா நகர அறிஞர்களின் கணக்குப்படி வசனங்களின்
எண்ணிக்கை 6236 ஆக குறிக்கப்பட்டுள்ளது.)
6. கலிமாத் என்னும் சொற்கள் 76,430
7. ஹ_ருஃப் என்னும் எழுத்துக்கள் 3.26,671
8. ஜபர் என்னும் அகர உயிர்க்குறிகள் (மேற்கோடு) 4,53,143
9. ஜேர் என்னும் இகர உயிர்க்குறிகள் (கீழ்க்கோடு) 39,582
10. பே~ஷ் என்னும் உகர உயிர்க்குறிகள் (மேல்வளைவுக்;கோடு) 8,804
11. நுக்தா என்னும் புள்ளிகள் 1,05,684
12. மத்து என்னும் நீட்டல் குறிகள் 1,771
13. ஷத்து என்னும் அழுத்தல் குறிகள் 1,274.
இவ்வாறு திருக்குர்ஆனில் உள்ள அனைத்து வகை அம்சங்களும் எழுத்தெழுத்தாக எண்ணி காக்கப்பட்டுவருவதால், இறைவன் மூலமாக அண்ணலார் பெற்றுத் தந்த திருக்குர்ஆனில் எவ்வித மாற்றமும் நடைபெற வாய்ப்பில்லாமல் இன்றளவும் நிலைத்து வாழ்ந்து வருகின்றது.
முடிவுரை:
மிகப் பழமையான ஒரு வேத நூல், பல காலமாக ஓதப்பட்டு வரும்பொழுது, அதில் காலந்தோறும் மாற்றங்களும் திரிபுகளும் ஏற்படுவது இயற்கை. ஆனால் 1432 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஓதப்பட்டு வரும் திருக்குர்ஆனில் எவ்வித மாற்றமுமில்லாமல் எழுத்திலும் ஒலியிலும் கூட ஓர் அட்சரமும் பிசகாமல் காத்து வருவதென்பது ஓர் எளிய செயலல்ல. அதனைச் சாதித்துக் காட்டி வரும் இசுலாமும், இசுலாமியர்களும் அதற்காக எத்துணை மனஉறுதியுடனும், கட்டுப்பாடுடனும் செயலாற்றி வருகின்றார்கள் என்று எண்ணும்பொழுது வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அதற்காகப் பாடுபட்டு ஒழுங்குமுறையை அறிமுகப்படுத்திய கலீபாக்கள் முதற்கொண்டு அனைவரையும் பாராட்டாமலும் இருக்க முடியவில்லை. அதுமட்டுமல்லாமல் திருக்குர்ஆனின் புனிதத்துவத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக, இசுலாமியர்கள் எந்த நாட்டவராயினும் எந்த மொழியினராயினும் அது அல்லாஹ்வினால் அருளப்பட்ட அரபு மொழியிலேயே ஓதப்பட்டுவர வேண்டும் என்பதையும் கடைப்பிடித்து வருவதை அறிந்து, வியந்து, மகிழவும், நெகிழவும் வேண்டியதாயுள்ளது.
“இது அல்லாஹ்வின் வேதமாகும்.
இதில் யாதொரு சந்தேகமும் இல்லை.” (2.2)
“(முஹம்மதே!) இது ஒரு வேதமாகும். இதனை உம்மீது இறக்கியுள்ளோம். மக்களை அவர்களுடைய இறைவனின் உதவி கொண்டு இருளிலிருந்து வெளியேற்றி ஒளியின் பக்கம் நீர் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதற்காக!” (14:1-2)
oooooooooooooooo
இக்கட்டுரை ஆக்கத்திறகுத் துணைநின்ற நூல்கள்:
1. தர்ஜூமதுல் குர்ஆன் ( அல்லாமா ஆஃகா அப்துல் ஹமீது பாகவி,
தமிழ்மொழி பெயர்ப்பு), 1986.
தமிழ்மொழி பெயர்ப்பு), 1986.
2. தஃப்ஸீர் ஜவாஹிருல் குர்ஆன் (திருக்குர்ஆன் விளக்கவுரை),
அல்பாகியாத்துஸ் ஸாலிஹாத் அரபிக்கல்லூரி,வேலூர், 1993.
அல்பாகியாத்துஸ் ஸாலிஹாத் அரபிக்கல்லூரி,வேலூர், 1993.
3. திருக்குர்ஆன் - I F T வெளியீடு – 13வது பதிப்பு, சென்னை, 2010.
4. அபுல் அஃலா, மொழியாக்கம் குறித்து (கட்டுரை), திருக்குர்ஆன்,I F T வெளியீடு –
13வது பதிப்பு, சென்னை, 2010.
5. அபுல் அஃலா,தோரண வாசல் (கட்டுரை), திருக்குர்ஆன், I F T வெளியீடு –
13வது பதிப்பு, சென்னை, 2010.
6. பேரா.அத்ஹர் ஹ_ஸைன், தலைவாசல் (கட்டுரை), திருக்குர்ஆன், I F T வெளியீடு –
13வது பதிப்பு, சென்னை, 2010.
7. மௌலானா சத்ருத்தீன் இஸ்லாஹி, சொல்லின் பின்னணி (கட்டுரை),திருக்குர்ஆன்,
I F T வெளியீடு – 13வது பதிப்பு, சென்னை, 2010.
8. சிலம்பொலி சு.செல்லப்பனார், நெஞ்சையள்ளும் சீறா,
நேஷனல் பப்ளிஷர்ஸ், சென்னை, 2004.
நேஷனல் பப்ளிஷர்ஸ், சென்னை, 2004.
oooooooooooooooooooo
அரவிந்தரின் கல்விச்சிந்தனைகள் (கட்டுரை) Shri Aurobindo's Educational Thoughts
அரவிந்தரின் கல்விச்சிந்தனைகள்
Shri Aurobindo's Educational Thoughts
கவிஞர் நா.இராசசெல்வம்,
புதுச்சேரி,
இந்தியா.
"மனித இனம் பலவகையான தத்துவங்கள், நீதிநெறிகள்,அறிவியல்முறைகள் ஆகியவற்றின் மூலம் ஒரு முழுமை நிலையை அடையலாம் என்ற கனவு கண்டது. அக்கனவை நனவாக்க, தான் கொண்ட முயற்சிகளில் அது எத்தனையோ வெற்றிகளை அடைந்து வருகின்றது. ஆயினும் வாழ்வின் இறுதி உண்மையை அறிவதில் அது வெற்றி பெறவே இல்லை. துன்பம், வறுமை,போராட்டம் ஆகியவற்றின் பிடியிலிருந்து அதனால் விடுபடவே முடியவில்லை. ஏந்த அரசியல் திட்டமோ, சமுதாயத் திட்டமோ, அறிவியல் முயற்சிகளோ அதற்கான வழியைக் காட்டவில்லை. உலகத்தில் இவ்வுண்மையைக் காணும் முயற்சியில் கீழ்த்திசை நாடுகளே ஓரளவு வெற்றியைக் கண்டுள்ளன. அவற்றுள்ளும் ஆன்ம பரிசோதனையின் மாபெரும் ஆய்வுக் கூடமாக இந்தியாவே இருந்து வந்துள்ளது. இங்குத்தான் ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் எத்தனையோ மகான்கள் தோன்றியுள்ளனர்.”1
ஆன்மீகத் துறையில் கருத்துச் செலுத்திய நம் முன்னோர்கள் சுயநலத்தைவிட பிறர்நலத்தைப் பேணுவதையே தம் உயிர்மூச்சாகக் கொண்டனர். இந்தப் பலமே பலவீனமாகி ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடிமைப்பட்டுக் கிடக்கக் காரணமாகிவிட்டது. நாட்டை அபகரித்து ஆட்சி செய்து வந்த அந்நியர்கள், அவர்களுக்குரிய கல்வியையே நம்மீது திணிக்க ஆரம்பித்தனர்.
“கல்வியின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் மக்கள் அனைவருக்கும் ஒன்றே. ஆனால் அந்தந்த நாட்டுக்குரிய பண்பும் நாகரிகமும் என்பன சில இருக்கின்றன. இந்தியாவின் நாகரிகத்தை வளர்ப்பதற்கும்,இந்தியப் பண்பைப் பெருக்குவதற்குமான கல்வியே நமக்குத் தேவை”2
என்பதை நம் ஆன்றோர்கள் உணர ஆரம்பித்தனர். புதியதோர் கல்வித் திட்டத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க ஆரம்பித்தனர்.
“உண்மையான கல்வி,அறிவுக்குமட்டும் பயிறசியளிப்பதாக அமையக்கூடாது. உடல், உள்ளம், ஆன்மா ஆகியவற்றிற்கும் பயிற்சி அளிப்பதாக அமைய வேண்டும்”
என்று காந்தியடிகள். திட்டமிட்டார்.
இந்நிலையில்தான் இருபதாம் நூற்றாணடின் இலக்கிய வல்லுநராகவும், கவிஞராகவும். மெய்ஞ்ஞானம் அருளும் யோகியராகவும் விளங்கிய மகான் அரவிந்தரும் புதியதோர் கல்வித் திட்டத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார்.
அரவிந்தர், ‘கர்மயோகி’ என்ற பத்திரிக்கையில் 1910 ஆம் ஆண்டு எழுதிய கட்டுரையில்,
“மனித சமுதாயம், சுதிமானலட ஜோதியைக் (Supermental Light) கிரகிக்கத் தன்னைத் தயார் செய்து கொள்வதற்கு ஒரு நல்ல கல்விமுறை தேவைப்படும்”3
என்று கருதியுள்ளார்.
இக்கருத்தின் அடிப்படையில், மகான் அரவிந்தரின் மனத்தில் எழுந்த கல்விச் சிந்தனைகள் பற்றியும், கற்பித்தல் முறையில் அவர் ஏற்படுத்த நினைத்த மாற்றங்கள் பற்றியும், அவரது புதிய கல்வித் திட்டம் பற்றியும் உள்ள கருத்துக்களைத் தொகுத்தளிப்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
கல்வி என்பது யாது?
கல்வி என்பது பற்றி சுவாமி சித்பவானந்தர்,
“எழுதவும்,படிக்கவும் கற்றுக் கொள்வதே கல்வி என்று சொல்லுவது வழக்கம். நம் வாழ்க்கைக்குரிய பயிற்சியைத்தான் உண்மையில் கல்வி என்று சொல்ல வேண்டும்”,4
என்று கூறியுள்ளார்.
மகான் அரவிந்தர்,
“முன்பெல்லாம் கல்வி என்பது குழந்தையின் இயற்கையை இயந்திரம் போல், எல்லோரும் போன தடத்திலேயே போகும்படியாக வற்புறுத்துவதற்காகத்தான் இருந்தது”5
என்று குறி;ப்பிட்டுள்ளார்.
மனத்தைப் பற்றிய ஆழ்ந்த அறிவு
மகான் அரவிந்தர் கல்வியின் அடிப்படையைப் பற்றிக் கூறும் பொழுது,
“குழந்தைப் பருவம்,சிறார் பருவம், வாலிபப் பருவம் ஆகிய பருவங்களிலே மனிதனது மனத்தைப் பற்றிய ஆழ்ந்த அறிவே கல்வியின் உண்மையான அடிப்படையாகும்”.6
என்று கூறி, மேலும் அவர்,
மனத்தை நான்கு அடுக்குகளாகப் பிரித்துக் காட்டி,அடிப்படையானவற்றைத் தெளிவுப்படுத்துகின்றார்
.
.
1. சித்தம் (Citta) : பழைய அனுபவங்களை, நம் மனத்தில் பதிந்துள்ள
முத்திரைகளாகத் தேக்கி வைக்கும் தளம் சித்தம் அல்லது ஞாபகக் குவியல் அறையாகும்.
முத்திரைகளாகத் தேக்கி வைக்கும் தளம் சித்தம் அல்லது ஞாபகக் குவியல் அறையாகும்.
2. மனம் (Manam) : இந்த இரண்டாவது அடுக்குத்தான் உண்மை மனமாகும்.
இதனை இந்திய உளநூல்கள், “ஆறாவது உணர்ச்சி” எனக்
குறிப்பிடுகின்றன.
இதனை இந்திய உளநூல்கள், “ஆறாவது உணர்ச்சி” எனக்
குறிப்பிடுகின்றன.
3. புத்தி (Buddhi) : மூன்றாவது அடுக்குப் புத்தியாகும். சிந்தனைக்கு
உண்மையான கருவி இதுதான். மனமெனும் இயந்திரத்தின் ஏனைய
பகுதிகள் அறியும் வி~யங்களைத் தொகுத்துச் சீர்படுத்தி
ஒரு முடிவு கட்டுவது இதுவே.
உண்மையான கருவி இதுதான். மனமெனும் இயந்திரத்தின் ஏனைய
பகுதிகள் அறியும் வி~யங்களைத் தொகுத்துச் சீர்படுத்தி
ஒரு முடிவு கட்டுவது இதுவே.
4. ப்ரக்ஞா விலாசம் (Genius) : இஃது நான்காவது அடுக்காகும்.
இது மனிதனிடத்தே இன்னும் முழுமையான வளர்ச்சியடையா
விடினும் சிறிது சிறிதாக ஒரு பரந்த வளர்ச்சியையும்,
பரிணாம வளர்ச்சியிலே மேன்மேலும் முழுமையையும்
அடைந்து கொண்டிருக்கிறது. ஞானத்தின் உயர்தளமாம்,
இதன் தனிப்பட்ட விசே~மான ஆற்றல்களைப் “ப்ரக்ஞா விலாசம்”
என்று நாம் சொல்கின்றோம்.7
இது மனிதனிடத்தே இன்னும் முழுமையான வளர்ச்சியடையா
விடினும் சிறிது சிறிதாக ஒரு பரந்த வளர்ச்சியையும்,
பரிணாம வளர்ச்சியிலே மேன்மேலும் முழுமையையும்
அடைந்து கொண்டிருக்கிறது. ஞானத்தின் உயர்தளமாம்,
இதன் தனிப்பட்ட விசே~மான ஆற்றல்களைப் “ப்ரக்ஞா விலாசம்”
என்று நாம் சொல்கின்றோம்.7
அரவிந்தரின் கல்விச்சிந்தனைகள்
“மாணவரிடத்தே காணும் இப்-ப்ரக்ஞா விலாசம் என்ற மகத்தான திகைப்பூட்டும் மனவியல்பைக் கல்வியாளர்கள் இறுகப் பற்றி ஆராய்ந்ததில்லை. பள்ளிப் பாடங்களை மட்டும் போதிப்பவர் ப்ரக்ஞா விலாசத்தை இகழ்ந்து நசுக்குவதற்குத் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்கிறார். சற்றுப் பரந்த மனமுடைய ஆசிரியர், இதை வரவேற்கிறார் அவ்வளவுதான். மனித இனத்திற்கே மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்த இம்மனவியல்புகளை நாம் கவனிக்காமல் விட்டுவிட முடியாது. இவற்றைப் புறக்கணிப்பது மதியீனமாகும். அரைகுறையான இவற்றின் வளர்ச்சியைப் பூரணமடையச் செய்ய வேண்டும். இவற்றுடன் கலந்துள்ள பிழைகள், ஏறுமாறான தற்போக்கு,ஒருதலைப்பட்ட போலிப்புனைவுகள் முதலியன கவனமாகவும் சாதுர்யமாகவும் அகற்றப்பட வேண்டும். ஆனால் ஆசிரியரால் இதைச் செய்யமுடியாது. ஆசிரியர் இவ்வி~யத்தில் தலையிட்டால் தூசு தும்புகளைத் தூற்றி அகற்றும்போது நல்ல மணிகளையும் சேர்த்து அகற்றிவிடுவார். அவர் செய்யக்கூடியது வளரும் ஒரு ஜீவனை, அதன் போக்கிலேயே பூரண வளர்ச்சி அடையும்படி விடுவதுதான்”.8
அரவிந்தரின் இச்சிந்தனை,
“ஆசிரியர்கள் குழந்தைகளுக்குத் தாமாகவே அறிவினைப் பெறும் சு10ழலை அளித்து அனுமதித்தால் போதும்”,
என்ற மேல் நாட்டுக் கல்விச் சிந்தனையாளர் ஹெர்பர்ட் ஸ்பென்னர் கருத்தினையும்,
“கல்விமுறை என்பது மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கப்படுவதில்லை, அவர்கள் கற்க அனுமதிக்கப்படுவதே”
என்ற கவியரசர் தாகூர் கருத்தினையும் இணைத்துப் பார்க்கத்தக்கதாய் உள்ளது.
‘நளினி காந்த் குப்தா’ என்பவர் தாம் எழுதிய “உண்மையான கல்வி” என்ற கட்டுரையில்,
“சேர்த்துக் குவிப்பதல்ல கல்வி. நிறைய பொருள் வைத்திருப்பவன் செல்வன் அல்ல. தனது செல்வத்தை நன்கு பயன்படுத்தத் தெரிந்தவனே செல்வன். அதுபோல் நிறைய தகவல்களைத் தெரிந்துள்ளவன் நிறைய பொதி சுமப்பவனே. உணர்வின் வளர்ச்சியே உண்மைக்கல்வி”9
என்று குறிப்பிட்டுள்ளமையும் ஈண்டு எண்ணத்தக்கது.
கற்பித்தல் பற்றிய அரவிந்தரது கொள்கைகள்
கற்பித்தல் முறைகளைப் பற்றி அரவிந்தர் கூறுமிடத்து, அவற்றை மூன்று கொள்கைகளாகப் பிரித்துக் காட்டுகிறார்.
“1. எதையும் கற்பிக்க முடியாது என்பதுதான் உண்மையான போதனா முறையின் முதற்கொள்கையாகும்.
2. மனத்தின் வளர்ச்சியில், அம்மனத்தோடு கலந்து ஆலோசிப்பது என்பதே இரண்டாவது கொள்கையாகும்.
3. இருப்பதைக் கொண்டு, இருக்கப் போவதற்காக உழைத்தல், இதன் மூன்றாவது கொள்கையாகும்.”10
இயற்கைக் கொள்கையினரான கல்விச் சிந்தனையாளர் ரூஸோ,
கற்பவர்களுக்குப் பாடங்களை அளிக்காதீர்கள், அனுபவங்களை அளியுங்கள்”
என்று கூறியுள்ளமையும் அரவிந்தரின் கருத்துக்கு அரண் செய்வதாய் உள்ளது.
ஆசிரியர் பற்றி அரவிந்தர்
கல்வி பற்றிய தனனுடைய தெளிவான சிநதனைகளை விளக்கும் அரவிந்தர், ஆசிரியரைப் பற்றியும் விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
“அறிவுறுத்துபவரோ, நன்றாக வேலை வாங்குபவரோ அல்ல ஆசிரியர். மாணவனின் உபகாரி. வுழிகாட்டி ஆவார். கருத்துக்களைத் தலைமீது சுமத்துவது அல்ல, குறியுணர்த்துவதுதான் அன்னாரின் வேலை. மாணவனது மாற்றத்திற்கு அவர் உண்மையாகப் பயிற்சியளிக்கவில்லை, தனது அறிவுப் பொறிகளைச் செம்மையாக்குவது எப்படி என்று மாணவர்களுக்குக் காட்டிக் கொடுக்கிறார், அவர்களது செயற்பாட்டில் கைகொடுக்கி;றார்,உற்சாகப்படுத்துகி;றார்,அறிவை அவர் ஊட்டவில்லை, தாமாகவே அறிவைச் சம்பாதிப்பது எவ்வாறு என்று வழிகாட்டுகிறார், அகத்தேயுள்ள ஞானத்தை அவர் வெளிக்கொணரவில்லை. ஆனால் அது எங்குப் புதையுண்டு கிடக்கிறது என்பதையும், அதை எவ்வாறு புறத்தே அடிக்கடி எழச் செய்யலாம் என்பதையும் உணர்த்துகிறார்.”11
பவித்ரா என்பவர், அரவிந்தரின் கல்விபற்றி,
“ஆசிரியரின் ஆட்சி அறிமுகமாகவும் ஆலோசனையாகவும் இருக்குமேயொழிய, ஒருபோதும் கட்டளையாகவோ,சுமத்துவதாகவோ இருக்காது,’12
என்று கூறியுள்ளமையும்,
சுவாமி சித்பவானந்தர்,
“வளர்கின்ற செடிக்கும். வளர்க்கினற தோட்டக்காரனுக்கும் உள்ள தொடர்பே, மாணாக்கனுக்கும், ஆசிரியருக்கும் இருக்கவேண்டும்,”13
என்று உணர்த்தியுள்ளமையும் இங்குக் கருதத்தக்கன.
அரவிந்தரின் கல்வித்திட்டம்
அரவிந்தர், தம் ஆன்ம உணர்வில் முகிழ்த்த பல்வேறு கல்விச் சிந்தனைகளையும் இணைத்து, நம் நாட்டிற்குத் தேவையானதும், அவசியமானதும், பொருத்தமானதுமான கல்வி, “தேசியக் கல்வியே” (National Education) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர்,
“தேசியக் கல்வியி;ன் மைய நோக்கமானது, மனித இனத்தின் சக்தியையும், ஆத்ம உணர்வையும் வளர்ப்பதேயாகும். அதை ஏன்னுடைய நோக்கில் கூறுவேனேயானால், அறிவையும்,நடத்தையையும், பண்பாட்டையும் முறையாகப் பயன்படுத்தும் சக்தியைத் தூண்டுதலேயாகும் என்பதே,”14
என்று மொழிந்துள்ளார்.
அரவிந்தர் மேலும்,
“உண்மையான தேசியக் கல்வியின் நோக்கமும், கொள்கையும் நவீனகால உண்மையையும், அதன் அறிவையும் நிச்சயமாக அசட்டை செய்வதாகாது. ஆனால் நம் நாட்டின் இயல்பான தன்மை. நம் மணணுக்கேற்ற அறிவு, நமது சொந்த ஆன்ம உணர்வு இவற்றின் அடிப்படையை ஏற்றுக் கொள்வதாகும்,”15
என்று தெளிவுப்படுத்துவதிலிருந்து அவருடைய கல்வித் திட்டத்தின் நோக்கம் புலனாகிறது.
ஒருமைப்படுத்தப்பட்ட கல்வி (INTEGRAL EDUCATION)
“அரவிந்தரால் திட்டமிடப்பட்ட குறிக்கோள்களை உள்ளடக்கியதும், மனித இயல்புகள் யாவும் முழுமையாகப் பெறப்பட்டதுமான கல்வி, ‘ஒருமைப்படு;த்தப்பட்டகல்வி’ அல்லது ‘முழுமைக்கல்வி’ என அழைக்கப்படுகிறது. அரவிந்தரின் துணையாக இருந்து அவரது ஆன்ம உணர்வுகளைப் பெற்ற அன்னையார், இக்கல்வியை ஐந்து பிரிவுகளாகப் பிரித்து அமைத்துள்ளார்.”16
அவையாவன:
1. உடல்நலக்கல்வி (Physical Education)
2. ஜீவாதாரக்கல்வி (Vital Education)
3. மனநலக்கல்வி (Mental Education)
4. உளநலக்கல்வி (Psychic education)
5. ஆன்மீகக்கல்வி (Spiritual Education)
ஸ்ரீ அரவிந்தர் பன்னாட்டுக் கல்வி மையம்
(Shri Aurobindo International Centre of Education)
(Shri Aurobindo International Centre of Education)
அரவிந்தரின் கல்விச் சிந்தனைகளையும், கொள்கைகளையும், குறிக்கோள்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு 1943 ஆம் ஆண்டு ஆசிரமப்பள்ளி தொடங்கப்பட்டது. பின்னர் 1951 இல் அரவிந்தரின் மறைவுக்குப் பின் அவருடைய பெயராலேயே பன்னாட்டுக் கல்வி மையமாகத் திருத்தி அமைக்கப்பட்டது. அரவிந்தரின் கல்விக் கொள்கைகளை நிறைவேற்றி வரும் இக்கல்வி மையம், இன்று ஒரு பல்கலைக்கூடமாக வளர்ந்துள்ளது.
முடிவுரை
“உலகிலுள்ள பிற நாட்டவரெல்லாம் ஆன்மீக உதவிக்காகவும், மெய்ஞ்ஞான ஒளிக்காகவும் இந்தியாவை நர்டும் இந்த வேளையில். இந்தியா தனது ஆன்மீகச் செல்வங்களை விட்டெறிந்து விடுமானால். அது விதியின் கொடிய விளையாட்டாகவே இருக்கும். இந்த நிலை ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது, ஏற்படாது.. இந்தியா தனது உயர்நிலையை அடைய வேண்டுமானால், அதற்கு அகத்தேயும், புறத்தேயும் பெரியதொரு விடுதலையும் மாற்றமும், அகவாழ்விலும் புறவாழ்விலும் விரிவான முன்னேற்றமும் தேவையாகும்.”17
இந்த மாற்றமும் ஏற்றமும் கல்வியினால்தான் முடியும். அதற்கு அரவிந்தரின் கல்விச் சிந்தனைகள் கட்டாயம் உதவும். அவரது ஆன்மீக உணர்வுகள் உறுதுணையாய் இருக்கும்.
oooooooooooooooooooo
oooooooooooooooooooo
அடிக்குறிப்புகள்:
1. “இந்தியாவின் ஆன்மா” – அரவிந்தர் - அமரபாரதம் - கட்டுரை,பக். 1.
2. “கல்வி” – சுவாமி சித்பவானந்தர், முன்னுரை.
3. “வைகறை” – முத்திங்களிதழ், 1971 -1 பக். 39.
4. “கல்வி” – சுவாமி சித்பவானந்தர்,பக். 18.
5. “வைகறை” – முத்திங்களிதழ், 1976 -4 பக். 31.
6. Shri Aurobindo and the Mother on Education – Page 8 to 10
7. Shri Aurobindo and the Mother on Education – Page 13.
8. Shri Aurobindo and the Mother on Education – Page 13.
9. “வைகறை” – முத்திங்களிதழ்ää 1970 -3 பக். 51.
10. Shri Aurobindo and the Mother on Education – Page 8 to 10
11. “வைகறை” – முத்திங்களிதழ்ää 1971 -1 பக். 40.
12. Education and the Aim of Human Life – by Pavitra - Page 53.
13. “கல்வி”– சுவாமி சித்பவானந்தர்ää பக்.115.
14. Shri Aurobindo and the Mother on the Essential Ideals of all Mankind – page 56.
15. Shri Aurobindo and the Mother on the Essential Ideals of all Mankind – page 57.
16. Education and the Aim of Human Life – by Pavitra - Page 54.
17. “இந்தியாவின் ஆன்மா” பக்.54.
oooooooooooooooooooo
oooooooooooooooooooo
(தமிழ்நாடு தத்துவஇயல் மன்றம் - ‘அரவிந்தரின் தத்துவம்’ என்ற தலைப்பில் 10..3.1985 இல் புதுச்சேரி தாகூர் கலைக் கல்லூரியில் நடத்திய 5 வது கருத்தரங்கில் வாசிக்கப்;பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரை)
Subscribe to:
Posts (Atom)